„Pańska skórka” – listopadowy przysmak młodych patriotów

Pańska skórka to warszawski przysmak, tradycyjnie sprzedawany w listopadzie na przycmentarnych straganach. Jeszcze do niedawna przepis na pańską skórkę był pilnie strzeżonym sekretem rodzinnym przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Spróbować jej można było jedynie udając się w listopadzie do Warszawy. W dobie Internetu jednak sekret ten może poznać każdy Polak, aby przyrządzić w swoim domu biało-różowy, bardzo słodki i twardy cukierek.

W Słowniku Języka Polskiego pod redakcją Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwieckiego wydanym w 1908 r. wyjaśniono, że „pańska skórka to „słodkie ciastko ślazowe, sprzedawane w tabliczkach po aptekach, jako środek od kaszlu lub jako przysmak”. W wydaniu tego słownika z 1915 roku dodano, że „skórka to (…) wyrób apteczny, raczej przysmak, niż lek, dawany dzieciom kaszlącym, a złożony z gumy arabskiej, cukru miałkiego, białka jajecznego, ubitego na pianę i olejku kwiatu pomarańczowego, z czego tworzy się tabliczki czworokątne, suszone w cieple umiarkowanym”.

Oryginalnie, jak wyjaśnia Słownik Języka Polskiego PWN z 2003 roku, przysmak ten nazywany był „skórką panieńską”, co miało nawiązywać do skojarzenia wyrobu z delikatnością skóry młodej kobiety.

Aby przygotować pańską skórę potrzebujemy:

    1 szklanka cukru

    100 ml wody

    2 białka jaj

    1-2 łyżki syropu malinowego lub różanego.

Opcjonalnie możemy też użyć łyżeczki soku z cytryny i 2 łyżek miodu.

Cukier, wodę i miód należy wymieszać w garnuszku i podgrzewać na średnim ogniu. W osobnym garnuszku ubijamy białka na sztywną pianę. Kiedy gotująca się masa zaczyna gęstnieć, zdejmujemy ją z gazu i mieszamy z białkami oraz sokiem malinowym i sokiem z cytryny. Pomocny będzie tutaj mikser. Następnie całość przekładamy na folię lub pergamin i odkładamy na kilka godzin w chłodne miejsce. Po stwardnieniu wystarczy pokroić przysmak na kawałki.

Za: gotowanie.onet.pl