Wspomnienia śp. Lecha Jęczmyka. Wstrząsający obraz Jacka Kuronia

17 lipca media przekazały smutną wiadomość o śmierci legendy polskiej fantastyki, Lecha Jęczmyka. W 2013 roku Jęczmyk opublikował książkę „Światło i dźwięk. Moje życie na różnych planetach”. Podzielił się swoimi wspomnieniami z przełomowych wydarzeń historycznych, wyrażając swój negatywny stosunek wobec kierunku, w którym poprowadzono kraj po upadku PRL-u.

Na łamach serwisu Prawy.pl red. Arkadiusz Miksa zwraca uwagę na wątek Jacka Kuronia, który miał uniemożliwić Jęczmykowi studiowanie innego niż rusycystykę kierunku.

- „Rektor w obecności mamy poprosił o moją teczkę, zajrzał do środka i stwierdził: Z taką opinią syn nie dostanie się na żadne studia. Oprócz świadectwa maturalnego, piątkowego w moim przypadku, w teczce figurowała tajna (dla mnie) opinia polityczna ze Związku Młodzieży Polskiej. W mojej dzielnicy, na warszawskim Żoliborzu, opnie takie wystawiał wszystkim maturzystom szczególnie zajadły bolszewik (potem nawrócił się na trockizm) niejaki Jacek Kuroń”

- napisał.

Jęczmyk przedstawił Kuronia jako „postrach żoliborskiej młodzieży”, chodzącego zawsze z pistoletem. Zajmując się harcerzami, miał też chodzić do kościoła i spisywać uczęszczających na msze harcerzy.

- „Oczywiście Kuroń, i co trzeba przyznać Jęczmykowi, został opisany w sposób niepoprawny politycznie, jako postać, która donosiła na kolegów studentów, kolaborowała z systemem komunistycznym. Czy to prawda? Sam Bóg to wie i Lech Jęczmyk też”

- pisał przed laty o książce Jęczmyka Sebastian Moryń.