Polski uniwersytet na Ukrainie?

Jak zauważa portal kresy.pl wielu rzeczy być może nie uda się przeskoczyć, Ukraińcy mają swoje spojrzenie na historię, Polacy swoje. Zdecydowanie wiodącą narracją jest chociażby traktowanie polskiej władzy nad Galicją i Wołyniem do II wojny światowej w kategoriach „okupacji”.

Nie próbując nawet szukać tutaj punktów stycznych, zaproponować możemy naszym sąsiadom traktowanie mniejszości polskiej na Ukrainie tak samo, jak traktowano Ukraińców podczas „polskiej okupacji”, czyli:

- istniejące państwowe szkolnictwo w języku mniejszości narodowej (tak samo jak istniały do 1939 szkoły z językiem wykładowym ukraińskim) – obecna sytuacja, w której tylko 10 proc. Polaków uczy się w swym języku ojczystym, jest znacznie gorsza niż warunki przedwojennej „polskiej okupacji” dla Ukraińców

- dotacje dla organizacji polskich, w tym kulturalnych i gospodarczych, jeśli takie powstaną - za przykład może służyć chociażby coroczna dotacja 300 tysięcy złotych dla towarzystwa „Sils’kyj Hospodar” od rządu Rzeczypospolitej

- zaoferowanie przez władze państwowe Ukrainy stworzenia polskiego uniwersytetu państwowego - tak jak II RP proponowała Ukraińcom stworzenie go w Warszawie, Krakowie lub Stanisławowie, byle nie we Lwowie, wszystkie propozycje Ukraińcy jednak odrzucili, upierając się przy Lwowie – uniwersytet polski niekoniecznie jednak musi powstać we Lwowie, może być to Stanisławów lub stołeczny Kijów i Polacy na Ukrainie na pewno nie pogardzą takimi warunkami.

Obecnie oficjalnie na Ukrainie są 144 tysiące Polaków . Tyle mówią dane ze spisu powszechnego przeprowadzonego w tym państwie w roku 2001. Nieoficjalnie mogą być ich nawet 2 miliony – liczbę tę wymienia pierwszy ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Kijowie, dr Jerzy Kozakiewicz, a także autor monografii „Polacy w niepodległej Ukrainie. Analiza strukturalno-funkcjonalna” wydanej w 2013 roku, dr hab. Andrzej Bonusiak.

Tekst „Prawa Polaków na Ukrainie będą probierzem przyjaźni polsko - ukraińskie” kończą słowa: „Nie pozwólmy wobec tego popełnić braciom Ukraińcom tego samego co Litwini błędu. Dajmy im wykazać się konsekwentnie przyjaznym stanowiskiem wobec Polski i Polaków, przypominając o zobowiązaniach państw cywilizowanych wobec mniejszości narodowych.

A przecież o takie państwo walczyli Ukraińcy na Majdanie i za takie państwo chcemy Ukrainę uważać”.

Ab/kresy.pl