Kościół

Przyjdź na świat, żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole!

Wieczerza wigilijna to bez wątpienia wyjątkowy czas. Jednak nie dla wszystkich dzisiejszy dzień będzie tak radosny. To "puste miejsce" przy stole będzie nam przypominać o tych, którzy odeszli. Zamiast załamywać ręce i okopywać się w żalu, pozwólmy, by Jezus Chrystus mógł narodzić się w naszych sercach. By "dał wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci.".

2 min czytania
Przyjdź na świat,  żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole!
Przyjdź na świat, żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole!

Wieczerza wigilijna to bez wątpienia wyjątkowy czas. Jednak nie dla wszystkich dzisiejszy dzień będzie tak radosny. To "puste miejsce" przy stole będzie nam przypominać o tych, którzy odeszli. Zamiast załamywać ręce i okopywać się w żalu, pozwólmy, by Jezus Chrystus mógł narodzić się w naszych sercach. By "dał wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół. 
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci.". 

Pomódlmy się za tych, którzy odeszli i za tych, którzy cierpią z powodu odejścia najbliższych. By zmarli osiągnęli "wieczny odpoczynek", a opuszczonym nigdy nie zabrakło Pokoju Chrystusa, Jego miłości oraz nadziei na spotkanie z Bogiem i bliskimi.

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią sie cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół. 
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze. 
Że odeszli po to by żyć, 
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, 
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

A nadzieja znów wstąpi w nas. 
Nieobecnych pojawią się cienie. 
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie .
I choć przygasł świąteczny gwar, 
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, 
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, 
Wbrew tak zwanej ironii losu. 

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, 
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.

Karolina Zaremba

Komentarze

0 komentarzy

Dodawanie komentarzy wymaga zalogowania.

Polecane

Czytaj dalej