Wiara
Maria, choć w pełni Łaski przekroczyła granice świata stworzonego i została wywyższona nad cały rodzaj ludzki, jako Niepokalana i Wniebowzięta, nie przestała być jedną z nas i prze z swe nieskazitelne człowieczeństwo jest wzorem i przedstawicielką ludzkości w apoteozie. Albowiem w przedwiecznej Myśli bożej cała ludzkość została - już w planie stworzenia - wyniesiona ponad naturę stworzoną do uczestnictwa w życiu wewnętrzny m Trójcy Świętej (teologia Kościoła wschodniego zwie to przywilejem bogoczłowieczeństwa - teandria). Dlatego świętość Mari i jest archetypem stan u przeznaczonego wszystkim narodzonym z Ducha, którzy przeobrazili się w "nowego Chrystusa". Podobnie jej wzięcie do nieba jest figurą wniebowzięcia ziemi tj. ludzkości odnowionej w Chrystusie żyjącym i w Kościele czasów ostatecznych, który jako Nowe Jeruzalem ma się urzeczywistnić w "wieku panowania Chrystusa" ("albowiem stare niebo i stara ziemia przeminęły").