Kategoria
Podkategoria: Kościół
W Wielki Piątek myśli chrześcijan całego świata kierują się ku Jerozolimie i Golgocie, gdzie Chrystus zawisł na krzyżu, by pojednać ludzkość z Bogiem. Od wieków wierni w Jerozolimie wspominają wydarzenia Wielkiego Piątku w dwóch miejscach: na Kalwarii i na Drodze Krzyżowej (Via Dolorosa) uliczkami Starego Miasta.
Z inicjatywą tą wyszedł Ewangelicki Kościół Luterański we Włoszech (CELI) i Związek Kościołów Chrześcijan Adwentystów Dnia Siódmego sześć lat temu, w roku poprzedzającym 500. rocznicę przybycia Lutra do Rzymu. Już w 2010 r. pozytywnie zaopiniowała go komisja ds. nazewnictwa, jednak dopiero w marcu w br. władze miejskie wyznaczyły ostatecznie lokalizację placu.
W OCZEKIWANIU NA ZMARTWYCHWSTANIE „Mocą moją i pieśnią moją jest Pan; On stal się dla mnie zbawieniem!” (Iz 12, 2)
Po co bowiem mamy czuwać?„Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe”. To niespełnienie przez uczniów prośby Mistrza boli tym bardziej, że zbliżała się Pascha. Żydzi wtedy czuwali, rozważając wyjście Narodu Wybranego z Egiptu i wyzwolenie Izraela z niewoli. Więc zamiast podjąć czuwanie w tę noc, uczniowie Chrystusa nie wytrzymują. Oczywiście nie to było ich zamiarem. Pan przecież powiedział, że ich duch był ochoczy. Ciało jednak zwyciężyło. Chcąc jednak sprostać pokusie, o której mówi Chrystus, nie należy poddawać się słabościom. Podjęcie medytacji da człowiekowi siłę by nie uległ, by podjął wyzwanie, by zwyciężał. Ona może być skuteczną bronią przeciwko wszystkim przeciwnościom, jakie mogą nas spotkać.
W przemówieniu na zakończenie Drogi Krzyżowej (Via Crucis) papież powiedział zwracając się do Jezusa: - W Tobie sprzedanym i ukrzyżowanym widzimy nasze zwyczajne zdrady i codzienną niewierność, w Twoim oszpeconym obliczu widzimy brutalność naszych grzechów, okrucieństwo naszego serca i czynów". Franciszek podkreślił dramat wszystkich ludzi porzuconych przez społeczeństwo, mieszkających na ulicach, padających ofiarami niechęci i obojętności.Przypomniał również o "braciach prześladowanych, ścinanych i krzyżowanych za wiarę na naszych oczach i często przy naszym milczeniu". Franciszek mówił do wiernych: - Nie możemy ustawać w prośbie o przebaczenie i w wierze w miłosierdzie Chrystusa.Emerytowany biskup włoskiego miasta Novara Renato Corti, napisał na prośbę Franciszka rozważania towarzyszące nabożeństwu z udziałem tysięcy ludzi.Tematy poruszane w tegorocznych rozważaniach to, poza prześladowaniami chrześcijan na świecie, nadużycia popełniane wobec dzieci, kara śmierci i wizja ubogiego Koś
W Wielką Sobotę, podobnie jak w Wielki Piątek, nie sprawuje się Mszy św. Od samego rana przy symbolicznym Grobie Pana Jezusa czuwają wierni, ministranci, harcerze, a w wielu parafiach również strażacy w galowym umundurowaniu.
Właśnie ta postawa, którą tak trudno osiągnąć grzesznemu człowiekowi, była konieczna, aby dokonała się Ta Godzina. Zapowiedziana. Choćby w osobach Abrahama i Izaaka.
Pan Jezus skazany na śmierć krzyżową
Kazanie wygłosił kaznodzieja Domu Papieskiego ojciec Raniero Cantalamessa, w którym przywołał czwartkową masakrę 150 chrześcijańskich studentów w kampusie uniwersyteckim w Kenii i podkreślił, że padli oni ofiarami „furii somalijskich dżihadystów”. Przypomniał także egzekucję 21 egipskich Koptów, ściętych w lutym w Libii przez ekstremistów z tzw. Państwa Islamskiego. Jego zdaniem świat lekceważy los chrześcijan.
Filipińczycy wierzą, że dzięki temu odpokutują grzechy, wybłagają cudowne uzdrowienia i łaski u Boga.To odtworzenie męki Chrystusa przyciąga co roku tłumy widzów do miasta San Fernando w prowincji Pampanga ok. 80 kilometrów na północ od Manili.
Portal Fronda.pl: Czy śmierć Jezusa Chrystusa na krzyżu była konieczna?
W 1843 roku Misterium zostało zorganizowane po raz pierwszy. Począwszy od Wielkiego Czwartku wieczorem przez dwa dni bez przerwy odbywa się tam przedstawienie teatralne biblijnych wydarzeń związanych z Triduum Paschalnym.
W pewnym sensie, zapewne nie chcianym przez niego samego, Nietzsche miał rację. Bóg rzeczywiście umarł. Jezus Chrystus, Bóg człowiek, oddał swoje życie za nas. W straszliwych męczarniach skonał i został złożony do grobu. I nie była to w żadnym razie śmierć pozorna, udawana, na próbę, ale zwyczajna (choć równocześnie tak bardzo niezwyczajna) ludzka śmierć. Jezus, jak każdy, lękał się śmierci, prosił, by Ojciec oddalił od Niego ten kielich; jak każdy z nas troszczył się o swoich bliskich (prosząc Jana, by ten zajął się matką) i cierpiał. To nie była jakaś gra, o której wyniku wszyscy wiedzieli. To nie była inscenizacja, oszustwo, boska ściema. Nic z tego. Bóg został zabity naszymi rękoma. Doświadczył pełni ludzkiego życia, ze śmiercią w samotności, pozbawieniu godności, przejściu ku nieznanemu. Tak, On był Bogiem, ale był też człowiekiem i doświadczył w pełni ludzkiej (choć jednocześnie tak nieludzkiej) śmierci i zstąpienia do piekieł, do Otchłani. Wypił do końca kielich ludzkiego życia.
