Św. Faustyna o ponownym przyjściu Pana Jezusa na Ziemię!
Fragment "Dzienniczka" św. Faustyny dotyczący ponownego przyjścia Pana Jezusa na Ziemię, czyli o Apokalipsie!
Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Fragment "Dzienniczka" św. Faustyny dotyczący ponownego przyjścia Pana Jezusa na Ziemię, czyli o Apokalipsie!
Czy papież Franciszek odpowie wreszcie na pytania stawiane mu w sprawie nierozerwalności małżeństwa? W sobotę w Rzymie odbyła się konferencja z udziałem między innymi kardynała Raymonda Leo Burke'a, kardynała Waltera Brandmüllera i bp. Athanasiusa Schneidera. Rozważano na niej granice papieskiej władzy i proklamowano deklarację, w której potwierdza się niezmienne nauczanie Kościoła.
Dzisiejsza uroczystość przypomina nam o tym wielkim zdarzeniu, od którego rozpoczęła się nowa era w dziejach ludzkości. Archanioł Gabriel przyszedł do Maryi, niewiasty z Nazaretu, by zwiastować Jej, że to na Niej spełnią się obietnice proroków, a Jej Syn, którego pocznie w cudowny i dziewiczy sposób za sprawą Ducha Świętego, będzie Synem samego Boga. Fakt, że uroczystość ta przypada często w trakcie Wielkiego Postu uzmysławia nam, że tajemnica Wcielenia jest nierozerwalnie związana z tajemnicą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
Dzień Świętości Życia przypada w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, czyli 25 marca – dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem. Z uwagi na to, że żadna uroczystość nie może być obchodzona w Niedzielę Palmową, która w tym roku wypadała 25 marca, ani w Wielkim Tygodniu, ani też w Oktawie Wielkanocy, uroczystość Zwiastowania Pańskiego i tym samym Dzień Świętości życia są obchodzone 9 kwietnia.
Paradoksalnie więc mówiąc, mniszki nie powinna obchodzić „religia”; powinien ją obchodzić Bóg. Nie coś, ale Ktoś. „Religia” to jest moja postawa, mój zespół przekonań i praktyk, a więc w gruncie rzeczy nadal ja. Bóg to jest to jedyne „Ty”, godne, aby Mu oddać życie i jeszcze mieć to sobie za przywilej i łaskę. Najgorszą herezją wszech czasów jest traktowanie Boga jako tematu; mówienie i myślenie o Nim, zamiast mówić i myśleć do Niego. Skutkiem takiego bezosobowego podejścia jest najpierw podzielone serce, a w dalszym rozwoju sprawy – faktyczna, choć może nie uświadomiona i nie deklarowana, niewiara (Małgorzata Borkowska OSB)
Kazanie na Drugą Niedzielę Wielkanocną czyli Niedzielę Miłosierdzia Bożego (Rok B). Kazanie na niedzielę, w każdą niedzielę, czyli Słowo Na Niedzielę:)
Ile razy pierś ma odetchnie, ile razy serce moje uderzy, ile razy krew moja zapulsuje w organiźmie moim, tyle tysięcy razy pragnę uwielbić miłosierdzie Twoje, o Trójco Przenajświętsza. Pragnę się cała przemienić w miłosierdzie Twoje i być żywym odbiciem Ciebie, o Panie, niech ten największy przymiot Boga, to jest niezgłębione miłosierdzie Jego, przejdzie przez serce i duszę moją do bliźnich.
Największą karą dla dusz w czyśćcu jest to, że chwilowo nie mogą wejść do nieba i cieszyć się widzeniem uszczęśliwiającym; są jakby odgraniczone od Boga, acz złączone z Nim miłością niepodzielną. To wstrzymanie dusz od wejścia do szczęśliwości wiecznej, a zarazem gorące pragnienie Dobra najwyższego jest dla nich karą najdotkliwszą.
Kościół katolicki - zdawałoby się, wbrew przykazaniom - dopuszcza kult obrazów. Dlaczego? Wszystko za sprawą samego Pana Jezusa Chrystusa, który wcielając się, dał początek nowemu rozumieniu tej problematyki. Co więcej Kościół uczy, że kult obrazów nie jest uwielbieniem należnym tylko samemu Bogu, ale pełną szacunku czcią.
Kościół wierzy, że śmierć człowieka łączy się z koniecznością zdania sprawy przed Bogiem ze wszystkich swoich czynów, słów i myśli, co nazywa się sądem szczegółowym. Zastanowimy się w tym rozdziale nad biblijnymi podstawami tej nauki, nad istotą i skutkami wiecznymi sądu szczegółowego oraz nad postawami, do jakich powinna nas pobudzać świadomość jego istnienia. Przedmiotem naszej refleksji będzie również sprawiedliwość i miłosierdzie naszego Sędziego – Boga.
Filozofia narodu Jana Pawła II to temat trudny z oczywistego względu – ilość koniecznych do uwzględnienia homilii, przemówień i wystąpień Ojca Świętego przytłacza swoim ogromem. Istnieje jednak tekst, który może posłużyć za kwintesencję tej wielkiej nauki, tekst krótki i dzisiaj powszechnie przywoływany: tekst papieskiej homilii wygłoszonej w czasie mszy świętej odprawionej 2 czerwca 1979 roku w Warszawie na placu Zwycięstwa. Frazę: „Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!” zna dzisiaj każdy, bowiem moment jej wygłoszenia stał się w zbiorowej wyobraźni początkiem końca komunizmu. To dlatego po śmierci Papieża właśnie ten fragment homilii przytaczano bez końca w przekazach telewizyjnych i to dlatego – ze względu na szczególną wymowę symboliczną miejsca – ten właśnie plac, obecnie plac Piłsudskiego wybrali spontanicznie warszawiacy na mszę w intencji Ojca Świętego w kwietniu 2005 roku. Ale jak to zwykle w takich wypadkach, mało kto sięga po całość tekstu. Tymcz
- Stawka naszej wiary jest przeogromna, bo kto uwierzy będzie miał życie wieczne, będzie zbawiony! - Mówił w Święto Miłosierdzia Bożego podczas Mszy św. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach abp Marek Jędraszewski.
W Hiszpanii coraz bardziej umacnia się kult Bożego Miłosierdzia. W dużej mierze jest to zasługa migrantów z krajów Ameryki Łacińskiej. Dzisiaj obraz Jezusa Miłosiernego jest już w większości hiszpańskich parafii.
„Nie wystarczy wiedzieć, że Bóg istnieje. Musimy Go dotknąć własnymi rękami, zobaczyć, że dla nas zmartwychwstał”. Papież Franciszek mówił o tym w czasie uroczystej Mszy w placu św. Piotra. Stanowiła ona centralny punkt watykańskich obchodów Niedzieli Bożego Miłosierdzia. W liturgii uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy pielgrzymów z całego świata. Obecni byli też misjonarze miłosierdzia z pięciu kontynentów, których Ojciec Święty kolejny już raz zaprosił do Rzymu. Przy papieskim ołtarzu ustawiono obraz Jezusa Miłosiernego.