Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
W gorzkim kazaniu wygłoszonym w sobotę, w czasie uroczystości ku czci cesarza Karola Wielkiego w katedrze we Frankfurcie nad Menem, przewodniczący Konferencji Episkopatu Francji abp Eric de Moulins-Beaufort wskazał, że chrześcijaństwo, szczególnie w Europie, jest dziś masowo kwestionowane.
Ks. Sławomir: Kostrzewa Szatan uderza w ludzkie relacje
„Nie jest to więc książka pisana dla fachowców, dla teologów. To raczej książka pisana dla czytelnika, który chciałby zrozumieć te kluczowe punkty w życiu i działalności Benedykta XVI” – mówi o książce „Benedykt XVI. Obrońca wiary” Josepha Pearce'a jej polski tłumacz, Jan J. Franczak.
Do absurdalnej sytuacji doszło w Genui na północy Włoch. W imię „cywilizowanego postępu”, katolicki duchowny udzielił cywilnego ślubu muzułmańskiej parze z Iranu.
25 stycznia rozpoczęły się Mistrzostwa Europy w łyżwiarstwie figurowym w fińskim Espoo. Rozpoczęły się wyjątkowo niedorzecznym wyrazem „otwartości”. W czasie ceremonii otwarcia na lód wyjechała transpłciowa łyżwiarka. Okazało się jednak, że 45-letnia Minna-Maaria Antikainen niezbyt dobrze radzi sobie na łyżwach. Szybko upadła, a potem nie była w stanie samodzielnie wstać.
"Ledwie wysiadł z łodzi, zaraz wyszedł Mu naprzeciw z grobowców człowiek opętany przez ducha nieczystego"
Bronisław Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 r. w Pruchniku koło Jarosławia. Otrzymał staranną formację religijną; nie uchroniło go to jednak przed pewnym załamaniem wiary podczas nauki w gimnazjum przemyskim. W 1863 r. wstąpił do seminarium duchownego. We wrześniu 1867 r. przyjął święcenia kapłańskie. Został skierowany do pracy duszpasterskiej w Harcie i w katedrze przemyskiej. Pragnął poświęcić się pracy z młodzieżą, dlatego podjął dodatkowe studia z pedagogiki, filozofii i historii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie i na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1875 r. został proboszczem parafii Gać, a dwa lata później - w Błażowej. Od 1882 r. wykładał teologię pastoralną w seminarium duchownym w Przemyślu.
Jaki sens kryje w sobie 8 błogosławieństw Chrystusowych?
Chociaż wciąż są to bardzo ostrożne działania, to Stolica Apostolska coraz wyraźniej napomina niemieckich biskupów, krytykując przedsięwzięcia podejmowane w ramach drogi synodalnej. Po stanowczym liście, w którym Sekretariat Stanu sprzeciwił się utworzeniu w Niemczech Rady Synodalnej mającej pełnić w niemieckim Kościele rolę „konsultacyjną i decyzyjną”, głos na temat działań biskupów w Niemczech zabrał papież Franciszek.
Były przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan kard. Walter Kasper oświadczył, że nie może dojść do sytuacji, w której biskup zrzeka się swojej władzy na rzecz jakichś rad czy komisji. W ten sposób niemiecki hierarcha odniósł się do planów utworzenia w ramach trwającej w Niemczech drogi synodalnej Rady Synodalnej, mającej być niezależnym od biskupów diecezjalnych organem „konsultacyjnym i decyzyjnym”.
„Jest jeszcze trzeci decydujący etap drogi nawrócenia św. Augustyna. Po swych święceniach kapłańskich poprosił o trochę wolnego czasu, aby mógł oddać się pogłębionemu studiowaniu Pisma Świętego. Jego pierwszy cykl homilii po tej przerwie poświęconej na refleksję dotyczył Kazania na Górze; tłumaczył w nich drogę prawego życia, «życia doskonałego», wskazaną w nowy sposób przez Chrystusa — mówił o niej jako o pielgrzymce na świętą górę słowa Bożego” – mówił papież Benedykt XVI w 2007 roku, we włoskim mieście Pawia.
„Każdy akt seksualny poza małżeństwem jest grzechem” – napisał papież Franciszek, odpowiadając na kontrowersje, jakie w środowiskach LGBT wzbudziła jego ostatnia wypowiedź, w której krytykował penalizację homoseksualizmu.
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną». On wstał i poszedł za Nim.
1. Przysłowie: „pokora jest jak stara panna, którą wszyscy chwalą, ale nikt z nią nie chce się żenić”, zawiera wprawdzie spostrzeżenie trafne, ale stwierdza zarazem w nas poważny brak czegoś Chrystusowego. Szkoda, że dla wielu pokora stała się niemodna… Dlatego Kościół wdraża nas dzisiaj do niej stopniowo, ukazując coraz głębszą motywację za jej zdobywaniem. Czytania mszalne prostują błędne oceny w tej sprawie, a zarazem podają zachęcające racje i praktyczne wskazania, jak zdobywać tę postawę moralną niełatwą, a dla chrześcijan idących za Chrystusem konieczną. Jest to rzeczywiście „cnota dla wszystkich” (tytuł mało znanej w Polsce książki holenderskiego jezuity), w tym znaczeniu, że zarówno jest niezbędna, jak i dostępna. Jest ona bowiem szczególnie chrześcijańska. W starożytnym Rzymie słowo humilitas (a humus znaczy „ziemia”) było jeszcze synonimem przyziemności, niemal podłości. Dopiero Jezus Chrystus, cichy i pokornego serca (Mt 11,29), nauczaniem i przykładem do naśladowania wyniós
Józef urodził się 15 kwietnia 1852 r. w Dolomitach w północnych Włoszech. Pochodził z ubogiej rodziny chłopskiej. W 1862 r. rozpoczął naukę w szkole w Bressanone. Dziesięć lat później wstąpił do miejscowego seminarium duchownego. W trakcie studiów zainteresował się misjami. W 1875 r. przyjął święcenia kapłańskie. Trzy lata później, w 1878 r., wyjechał do Holandii i wstąpił do Zgromadzenia Słowa Bożego - Misjonarzy Werbistów. Pod kierunkiem założyciela, św. Arnolda Janssena, rozpoczął przygotowania do podjęcia misji.
