Kategoria
Podkategoria: Kościół
„Jednym z miejsc, w których spałem, był pustostan. Nie było w nim ogrzewania... Przykrywałem się dwiema kołdrami i jakoś się spało”. To słowa pana Marka – podopiecznego Dzieła, który zimę bez domu przeżył aż 13 razy. Wspomnienia zarówno jego, jak i innych Dziełowych podopiecznych pokazują, że zima to zdecydowanie najtrudniejszy czas dla osób bezdomnych. Właśnie z tego powodu Dzieło uruchomiło specjalną, zimową zbiórkę na ciepłą odzież dla najuboższych!
Były minister sprawiedliwości Marcin Warchoł skomentował dzisiejsze wejście agentów CBA do założonej przez zakon redemptorystów Fundacji Lux Veritatis.
Saba urodził się w 439 r. w Mutalasce koło Cezarei Kapadockiej. Gdy jego ojca, oficera armii cesarskiej, przeniesiono do odległego garnizonu, Saba wychowywał się u krewnych. Od ósmego roku życia przebywał w klasztorze jako oblat (przyszły kandydat). Kiedy miał 18 lat, udał się do Palestyny, aby tam połączyć się z mnichami klasztoru Theoktistos, założonego przez św. Passariona. Tu spotkał się ze św. Eutymiuszem Wielkim. Nie był jednak zadowolony z życia tamtejszych mnichów, zarażonych już błędem monofizytów (doktryny teologicznej, zaprzeczającej istnieniu Chrystusa w dwóch naturach: boskiej i ludzkiej jednocześnie, która została uznana za herezję na Soborze Chalcedońskim w 451 r.). Dlatego udał się do klasztoru położonego w pobliżu Morza Martwego. Za zezwoleniem opata zamieszkał w 469 r. w skalnej grocie jako pustelnik, a jedynie w soboty i w niedziele przychodził do klasztoru, aby wieść życie wspólne i uczestniczyć w liturgii.
Ich przykład, w czasach, gdy wojna i przemoc zdawały się dominować, wzywa nas do oporu wobec niesprawiedliwości, do budowania świata, w którym żyjemy nie jako wrogowie, lecz jako bracia i siostry – wskazał bp Ambrogio Spreafico, który przewodniczył uroczystości wprowadzenia relikwii błogosławionych Męczennic z Nowogródka do bazyliki św. Bartłomieja na Wyspie Tyberyjskiej w Rzymie.
Dokument wprowadzający dalsze ograniczenia na sprawowanie tradycyjnej Mszy łacińskiej istnieje i był gotowy do podpisu tego lata. Papież jednak go nie zatwierdził po rozmowie z przyjacielem – twierdzi dr Robert Moynihan, dziennikarz specjalizujący się w kwestiach związanych z Watykanem i założyciel czasopisma „Inside the Vatican”. O sprawie pisze Michael Haynes, watykański korespondent „Life Site News”.
Kyrie, elejson! Chryste, elejson! Kyrie, elejson! Chryste, usłysz nas! Chryste, wysłuchaj nas!
W intymności naszych serc chroniona jest wolność córek i synów Bożych, której nikt nie może nam odebrać – pisze Papież w liście do Ludu Bożego w Nikaragui. Wzywa w nim Nikaraguańczyków, by nigdy nie zapominali o miłującej Opatrzności Boga, który nam towarzyszy i jest jednym pewnym przewodnikiem.
Zapraszamy na rekolekcje „Jak zadbać o dziś” prowadzone w oparciu o słowa ks. Piotra Pawlukiewicza, w omówieniu i interpretacji ks. Jerzego Jastrzębskiego. Ks. Jerzy Jastrzębski, przyjaciel ks. Pawlukiewicza, towarzyszył mu i wspierał w ostatnich latach życia, gdy ks. Piotr zmagał się z ciężką chorobą i cierpieniem.
Melchior Chyliński urodził się 6 stycznia 1694 r. we wsi Wysoczka (woj. poznańskie) w rodzinie szlacheckiej. Jego rodzice Arnold Jan i Marianna Kierska wychowali go w wierze chrześcijańskiej. Do chrztu podawało go dwoje bezdomnych z przytułku sąsiadującego z majątkiem rodzinnym. Prawdopodobnie odwiedzając ich, młody Melchior poznał trudny los ludzi ubogich. Ukończył szkołę parafialną w Buku, a następnie kolegium humanistyczne jezuitów w Poznaniu, założone przez ks. Jakuba Wujka, autora polskiego przekładu Biblii. W 1712 roku zaciągnął się do wojska, prawdopodobnie jako zwolennik króla Stanisława Leszczyńskiego, gdzie przez trzy lata doszedł do stopnia oficerskiego i został komendantem chorągwi (w tej kwestii biografowie nie są zgodni; niektórzy uważają, że służył w rajtarii króla Augusta II Sasa, pod marszałkiem Joachimem Flemmingiem).
Dziś w każdym polskim kościele możemy podziwiać piękny wieniec adwentowy. Ten swoisty kalendarz, na którym odliczamy kolejne niedziele Adwentu, przygotowujemy często również w naszych domach. Blask kolejnych świec w czasie śpiewania adwentowych pieśni przypomina nam o oczekiwaniu na spotkanie z Chrystusem, którego przyjściu będzie towarzyszyła ogromna światłość. Skąd jednak wzięła się tradycja przygotowywania „adwentników”?
Niech to będzie czas wsłuchiwania się w głos Jezusa, który do nas mówi, a jednocześnie niech to będzie czas podążania ku radości Betlejem, aby tam powiedzieć: „Panie Jezu, jestem z Tobą tak, jak Ty jesteś z nami” – powiedział przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC na rozpoczynający się Adwent.
„To przypadki niezwykle rzadkie. Natomiast to, co jest przedmiotem mojej troski, to niezwykle poważne ryzyko psychomanipulacji religijnej. Można, szczególnie ludziom młodym, ale także osobom będącym w potrzebie, bardzo łatwo wmówić opętanie” – przestrzega ks. prof. Andrzej Kobyliński, kierownik Katedry Etyki UKSW w Warszawie.
W wigilię pierwszej niedzieli Adwentu miasto Betlejem, ponownie bez pielgrzymów i świątecznych dekoracji, cieszyło się z obecności Kustosza Ziemi Świętej, o. Franciszka Pattona. Przełożony franciszkanów przybył z Jerozolimy, przekraczając bramy zamkniętej drogi przy Grobie Racheli, specjalnie otwieranej na uroczyste ingresy.
Przedstawiamy spis polskich świętych, kanonizowanych przez Kościół. Nie wszyscy oni urodzili się na ziemiach polskich, nie wszyscy byli też etnicznymi Polakami, ale wszyscy uważani są za polskich świętych.
Andrzej pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim (por. J 1, 44), ale mieszkał ze św. Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum (por. Mk 1, 21. 29-30). Był - jak Piotr - rybakiem. Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela. Pod jego wpływem poszedł za Chrystusem, gdy Ten przyjmował chrzest w Jordanie. Andrzej nie tylko sam przystąpił do Chrystusa; to on przyprowadził do Niego Piotra.
