Kategoria
Podkategoria: Kościół
Kardynał Pell tłumaczy również decyzję papieża o pozostaniu w Domu św. Marty. - Sądzę, że to jest działanie człowieka, który lubi towarzystwo. Mam wrażenie, że to decyzja człowieka, który nie chce być izolowany, i jeśli mogę sobie pozwolić na pewną hipotezę, który nie chce być kontrolowany – podkreśla kardynał Pell.
Sztywni i smutni oraz weseli, ale nie mający pojęcia o chrześcijańskiej radości – takie dwa odmienne domy, w których „mieszkają” dwie kategorie wiernych, wyróżnił Ojciec Święty, nawiązując do Jezusowej przypowieści o budowaniu na piasku i skale.
Słowa arcybiskupa Swiatosława Szewczuka, choć mogły być przełomem, niestety nim nie są. Zwierzchnik ukraińskich grekokatolicków bolesną prawdę o czystkach etnicznych i ludobójstwie na gigantyczną skalę dokonanym przez sąsiadów na sąsiadach, ukrywa pod zgrabnymi formułkami o „walkach zbrojnych”. Ludzie, których rozrywano na strzępy, kobiety w ciąży, którym rozrywano brzuchy, dziewczęta gwałcone przez pijanych chłopów na oczach ich ojców – nie zginęły w walkach zbrojnych, ale na skutek zaplanowanej i przeprowadzonej przez ukraińskich polityków akcji depolonizacyjnej, którą przeprowadzili własnymi rękoma ukraińscy sąsiedzi Polaków. Taka jest prawda o tamtej zbrodni.
- W czerwcu 2001 roku przed beatyfikacyjną mszą świętą w obrządku wschodnim i w obecności półtora miliona wiernych, kardynał Huzar wyznał: "Niektórzy synowie i córki Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, ku naszemu ogromnemu żalowi, świadomie i dobrowolnie wyrządzili krzywdę swoim bliźnim spośród swego narodu czy innych narodów. Za wszystkich nich w Twojej obecności, Ojcze Święty, pragnę w imieniu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego prosić o przebaczenie Pana Stworzyciela i Ojca nas wszystkich, a także o przebaczenie tych, których w jakiś sposób skrzywdziliśmy my, synowie i córki naszego Kościoła. Żeby już nie ciążyła na nas straszliwa przeszłość i nie utrudniała naszego życia, chętnie przebaczamy tym, którzy w jakiś sposób skrzywdzili również nas". Dokładnie dzisiaj, 27 czerwca, mija dwunasta rocznica, kiedy wypowiedziano te słowa. Dziś, w historycznej cerkwi warszawskiej, w obecności najwyższych władz Państwa Polskiego i hierarchii Kościoła Polskiego, pragniemy odnowić tę pr
- Wszyscy z nas, by istnieć, by stać się kompletnymi, by być dojrzałymi, potrzebujemy poczuć radość ojcostwa: nawet ci z nas, którzy żyją w celibacie - nauczał Biskup Rzymu 26 czerwca.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Papież Franciszek podkreślił ostatnio, że chrześcijanin nie może być antysemitą. Niby Ojciec Święty nie powiedział nic nowego, jednak jego wypowiedź wywołała niemałe kontrowersje. To znaczy, że antysemityzm pośród chrześcijan jest w jakiś sposób tolerowany pod maską judeosceptycyzmu?
Papież chciałby, że bank watykański stał się przykładem wcielania w życie ekonomiczne zasad Ewangelii. W tym celu powołał komisję, która ma zbadać szczegółowo dokumentację instytucji, a także sposoby jej działania. Ich działania, a także dokumenty pomogą Ojcu świętemu w podejmowaniu dalszych działań.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Niebawem na Stadionie Narodowym rekolekcje wygłosi o. John Bashobora z Ugandy. Im bliżej tego spotkania, tym większe ataki na charyzmatycznego duchownego. Skąd taka agresja?
Kard. Tauran: Było to już dziewiętnaste spotkanie tego rodzaju. Ma ono więc długą tradycję. Tym razem zajmowaliśmy się tematem: „Wierzący w obliczu materializmu i sekularyzacji”. Szukaliśmy wspólnego stanowiska w podejściu do tego tematu. Podkreśliliśmy, że życia religijnego nie można odseparować od życia zwyczajnego. Ponieważ wierzący jest też obywatelem, członkiem społeczeństwa. W zwyczajnym życiu istnieje komplementarność aspektów duchowych i materialnych. I właśnie obowiązkiem nas wierzących jest pogodzenie tych dwóch wymiarów. Wyraziliśmy też ubolewanie, że współczesne społeczeństwo, zwłaszcza młode pokolenia, zatraciły swe duchowe korzenie. Trzeba więc się starać, by ludzkość odzyskała życie wewnętrzne. W ubiegłą środę przyjął nas Papież i zachęcił nas, byśmy kontynuowali naszą współpracę. W obecności Franciszka dokonała się też wymiana opinii na temat sytuacji w Syrii. Doszliśmy do zgody, że przemoc narusza świętość ludzkiego życia. I podkreśliliśmy, że instytucje naszych religi
„Ciemno czyli jasno” to książka szczególna. Jakimowicz zamieścił w niej bowiem wywiady o metafizyce, religii i spotkaniach z Bogiem. Jego rozmówcy nie obawiają się otwierać przed nami głębin swoich dusz, ale także z pasją i zrozumiale opowiadać o teologii. Tak jak kiedyś przekupki miały rozmawiać o tajemnicy Trójcy Świętej, tak teraz rozmówcy Jakimowicza opowiadają mu o niebie, Maryi czy o tajemnicy działania demonów w Rwandzie.
„Badania naukowe potwierdzają procentowo znaczące występowanie negatywnych zmian u dzieci poczętych metodą zapłodnienia pozaustrojowego. Wskazywane niebezpieczeństwo występowania niepożądanych skutków genetycznych i zdrowotnych, zarówno wobec konkretnych osób, jak i w wymiarze populacyjnym, znajduje potwierdzenie w badaniach klinicznych i eksperymentalnych na modelach biologicznych” - napisali w specjalnym oświadczeniu eksperci Komisji ds. bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Nie ma chyba takiego tygodnia, w którym papież Franciszek nie zaskoczyłby wiernych. Ostatnio stwierdził, że nie jest księciem, żeby chodzić na koncerty. Miał sporo pracy, więc odmówił pójścia na koncert symfoniczny w Auli Pawła VI, co jednych zachwyciło, a innych zbulwersowało. Niemniej, pojawiły się głosy, że dzięki swoim, niespotykanym dotąd gestom, Franciszek wyznacza nowe, powiedzmy nieco z przymrużeniem oka, trendy. Papież hipster?
Bł. Dorota Schwartze z Mątowów Wielkich -1347-1394 urodziła się w rodzinie holenderskich kolonistów sprowadzonych przez Krzyżaków na teren obecnie polskich Żuław Malborskich. Wyrastała w warunkach, które ukształtowały jej stosunek do religii w sposób bardzo radykalny, nawet jak na średniowiecze. Dorota już w wieku dziecięcym otrzymała dar tzw. ukrytych stygmatów, czyli odczuwała, szczególnie w piątki i święta pasyjne, ból w miejscach zranienia ciała Chrystusowego podczas Ukrzyżowania. Już w dzieciństwie zaczęła mieć wizje, mówił do niej Chrystus, udzielając różnych rad i poleceń.
Franciszek zaznaczył, że w tych miesiącach pontyfikatu spotykał się już z osobistościami żydowskimi. Mając dziś jednak po raz pierwszy okazję rozmawiać z oficjalną grupą przedstawicieli organizacji i wspólnot żydowskich, czuł się zobowiązany, by przypomnieć to, co Sobór Watykański II w deklaracji Nostra aetate (n. 4) stwierdził uroczyście na temat więzi łączącej Kościół z narodem, który został nieodwołalnie wybrany przez Boga.„Ze względu na nasze wspólne korzenie chrześcijanin nie może być antysemitą!” – podkreślił Papież. Zwrócił uwagę, że zasady wspomnianej deklaracji soborowej przyczyniły się w ostatnich dziesięcioleciach do naszej większej znajomości i wzajemnego zrozumienia. Przypomniał wkład, jaki jego poprzednicy na Stolicy Piotrowej wnieśli tu swymi znaczącymi gestami i serią dokumentów pogłębiających refleksję teologiczną o relacjach chrześcijańsko-żydowskich.„Stanowi to jednak tylko najbardziej widoczną część wielkiego ruchu, który powstał na szczeblu lokalnym w różnych miejs
