Kategoria
Podkategoria: Kościół
Proszę was o to jako ojciec i pasterz: starajmy się wszyscy być kapłanami wiarygodnymi i godnymi naśladowania – mówił Leon XIV podczas spotkania z duchowieństwem diecezji rzymskiej. Papież zachęcił ich też do budowania jedności oraz proroczego i odważnego realizowania kapłańskiego powołania w świecie pełnym pokus i niepokojów.
13 czerwca 1999 r. podczas Mszy świętej odprawianej w Warszawie św. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji 108 męczenników, którzy ponieśli śmierć w czasach II wojny światowej. Każda z tych osób wykazała się niezwykłym heroizmem wiary: są w tym gronie biskupi - pasterze, którzy woleli zginąć, aniżeli zostawić swoją owczarnię; siostry i księża ratujący Żydów; teściowa, która oddała swe życie za synową w ciąży; zakonnik, który za posiadanie różańca, a potem odmowę sprofanowania go został zmasakrowany i utopiony w kloace; księża i alumni dzielący się w obozie koncentracyjnym jedyną kromką chleba ze współwięźniami; duchowny, który zginął za to, że nie wydał Gestapo komunistów.
Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana obchodzone jest w Polsce od 2013 r. Ma ono przyczynić do świętości życia duchowieństwa oraz być inspiracją do modlitwy o nowe, święte i liczne powołania kapłańskie.
Św. Tomasz odegra kluczową rolę w XXI, w kształtowaniu katolickiej doktryny. Jest o tym przekonany o. Margelidon OP, redaktor naczelny czasopisma Revue thomiste. Przyznaje on, że pod koniec ubiegłego wieku św. Tomasz został skazany na zapomnienie. Jednakże od 20 lat na nowo powraca zainteresowanie św. Tomaszem i to nie tylko w ramach historii filozofii i teologii. Największe zainteresowanie budzi on w Stanach Zjednoczonych. W Europie głównym ośrodkiem tomistycznego renesansu jest Francja.
Leon XIV zachęcił pielgrzymów z Polski do pielęgnowania tradycji nabożeństw ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa; aby przedstawiać Sercu Chrystusa swoje troski i nadzieje.
Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy
Barnaba urodził się na Cyprze w żydowskiej rodzinie z pokolenia Lewiego. Jego właściwe imię brzmiało Józef, ale Apostołowie dali mu przydomek Barnaba. Według Klemensa Aleksandryjskiego i Euzebiusza Barnaba miał należeć do grona 72 uczniów Pana Jezusa.
Wedle medialnych doniesień, papież Leon XIV odwołał proboszcza Bazyliki Mariackiej ks. Dariusza Rasia. Od lat brat wiceministra Ireneusza Rasia pozostawał w konflikcie z metropolitą krakowskim abp. Markiem Jędraszewskim.
Dziś w archidiecezjach: poznańskiej i gnieźnieńskiej wspominana jest w liturgii postać bł. Bogumiła – biskupa, który zapisał piękną kartę w dziejach polskiego Kościoła.
Kościołowi we Francji grozi konflikt pokoleń – ostrzega socjolog religii Yann Raison de Cleuziou. Starsze pokolenia wierzących są zaniepokojone powrotem młodych do tradycyjnych form katolicyzmu, czego świadectwem jest m.in. spektakularna popularność pielgrzymki do Chartres. Zdaniem francuskiego socjologa konflikt ten nie jest nieunikniony. Trzeba jednak zrozumieć, że młodzi katolicy funkcjonują dziś w radykalnie innych warunkach i mają też inny pomysł na przetrwanie w zsekularyzowanym środowisku
Święto Maryi, Matki Kościoła, obchodzone w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, zostało wprowadzone do polskiego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 r. przez Episkopat Polski - za zgodą Pawła VI. Dzień ten został wybrany dlatego, że Zesłanie Ducha Świętego było początkiem działalności Kościoła. Jak podają Dzieje Apostolskie, w momencie Zesłania Ducha Świętego w Wieczerniku obecni byli wszyscy Apostołowie, którzy "trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego" (Dz 1, 14). Matka Najświętsza, Oblubienica Ducha Świętego, mocą którego w dniu Zwiastowania poczęła Jezusa Chrystusa, przeżyła w Wieczerniku wraz z Apostołami zstąpienie Ducha Miłości na Kościół. Od tej chwili Maryja, Wspomożycielka Wiernych i Matka Kościoła, towarzyszy Kościołowi w świecie.
Sobór Nicejski jest kompasem, który musi nas prowadzić ku pełnej widzialnej jedności wszystkich chrześcijan – powiedział Leon XIV do przedstawicieli Kościołów prawosławnych i innych niekatolickich Kościołów wschodnich. Zadeklarował otwarcie Kościoła katolickiego na ekumeniczne ustalenie wspólnej daty Wielkanocy dla wszystkich chrześcijan.
„Córko moja – prosiła Maryja – spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść Mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię świętą, odmówią jeden różaniec i przez piętnaście minut rozmyślania nad piętnastu tajemnicami różańcowymi towarzyszyć Mi będą w intencji zadośćuczynienia”.
Papież Franciszek miał wyraźną skłonność do nadmiernie koncyliacyjnej postawy wobec Rosji. Dotyczyło to zarówno polityki jak i teologii. Czy amerykański papież będzie potrafił zdobyć się na więcej podmiotowości w kontaktach z Moskwą?
8 maja świat wstrzymał oddech. Z komina Kaplicy Sykstyńskiej uniósł się biały dym. Z balkonu bazyliki św. Piotra ogłoszono nowego papieża: Roberta Prevosta, który przyjął imię Leona XIV. I choć tłum wiwatował, niemal nikt nie znał tego nazwiska. „Papa americano!” – krzyczano z zaskoczeniem. Bo to pierwszy w historii papież z USA. A zarazem – jak sugeruje wielu – być może ostatnia próba utrzymania delikatnej równowagi w Kościele rozdartym między tradycją a rewolucją.
