Kategoria
Podkategoria: Kościół
Obowiązkiem wspólnoty chrześcijańskiej i obywatelskiej jest budowanie społeczeństwa wolnego od jakichkolwiek wpływów mafijnych. Papież Franciszek pisze o tym w przesłaniu na Dzień Pamięci o Ofiarach Mafii. Organizowany jest on we Włoszech od ponad dwudziestu lat, a główne jego obchody odbywają się w mieście Locride.
W obliczu przepowiadanych dla świata katastrof Polska nie zostanie cudem uratowana, ale będzie państwem, które ucierpi w nich najmniej.
"Jeżeli Chrystus tak ustanowił sakrament pokuty, to nie starajmy się być od Niego mądrzejsi. Jestem za tym by go słuchać" - mówi o. Piotr Jordan Śliwiński OFMCap o spowiedzi.
Św. Józef wiedział, jak trudno zarobić na utrzymanie rodziny pracą własnych rąk. Znał też zapewne gorycz bezrobocia. Pracujący i tracący pracę znaleźli w nim szczególnego patrona, a on chętnie im pomaga! "Chciałbym podzielić się swoim doświadczeniem opieki św. Józefa. Obecnie jestem żoną i matką. Mam kochanego męża i troje dzieci. Wiedzie nam się różnie. Są chwile trudne, ale jest i dużo radości" - tak zaczyna świadectwo zapisane w "Księdze cudów i łask sanktuarium św. Józefa w Kaliszu" Anna z Poznania.
Kult i wzór Świętego Józefa 19 marca – Święto patronalne św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.
Ewagriusz z Pontu powiada, że uwikłanie w namiętności rozpoczyna się od myśli obżarstwa.
Z o. Zbigniewem Deryłą OFMConv rozmawia Bernadeta Grabowska
Począwszy od 1930 roku, Pan Jezus zaczyna domagać się przez Rozalię od Polski uznania Go za swego Króla. Poucza Rozalię, że jest to sprawa ogromnej wagi i że w tej intencji trzeba wiele się modlić i wiele cierpieć, by przyśpieszyć intronizację w Polsce. Cóż może Rozalia uczynić w tej sprawie? Zwierza się swemu duchowemu kierownikowi: "Gdy przyszłam do szpitala, moje prace, małe krzyżyki i małe ofiary składałam Jezusowi, prosząc Go, by Jego Królestwo przyszło do dusz, do wszystkich serc, by On, Jezus, mógł królować wszechwładnie w nich".
Kapłan nie może się wahać wzywać egzorcystów w koniecznych przypadkach - powiedział papież Franciszek.
W aktualnym sporze o rodzinę nie chodzi o konflikt dwóch konkurencyjnych wizji, lecz o obronę nas samych, naszych dzieci i przyszłych pokoleń przed demoniczną ideologią, która twierdzi, że dziecko nie potrzebuje ojca i matki, i która neguje ludzką naturę, chcąc odciąć od Boga całe pokolenia – powiedział [w maju 2016] w Waszyngtonie kard. Robert Sarah. Zauważył on, że szatan świadomie atakuje dziś rodziny, ponieważ zdaje sobie sprawę, jak wielką rolę odgrywają one w wychowaniu dzieci do wiary. To od swoich rodziców dzieci uczą się ofiarnej i odpowiedzialnej miłości. A rozwody, konkubinaty czy tak zwane małżeństwa gejowskie wyrządzają im krzywdę, zaszczepiają w nich głębokie wątpliwości co do samej miłości i w ten sposób utrudniają im również otwarcie na Boga.
Są chrześcijanie, którzy utrzymują, że grzeszne życie przodków może skutkować bezpośrednim wpływem złych duchów na następne pokolenia, a także powodować choroby, złe stany psychiczne, depresję czy skłonność do popełniania tych samych grzechów. Zwolennicy takich tez powołują się na zapowiedź Bożej kary "do trzeciego i czwartego pokolenia" (Wj 20,5; 34,7; Lb 14,18; Pwt 5,9) i zachęcają do modlitwy o zerwanie grzesznych, niekiedy wręcz demonicznych więzów, które łączą daną osobę z krewnymi. Czasem zachęcają do rozrysowania drzewa genealogicznego i modlitwy za każdego występującego w nim przodka, aby w ten sposób przerwać działanie "grzechu pokoleniowego".
Kościół przez wieki sławił mądrość. Nie tylko tę nadprzyrodzoną, która rodzi się w nas dzięki łasce i za sprawą modlitwy oraz kontemplacji prawd wiary. Sławił także mądrość przyrodzoną, powiedzielibyśmy świecką, będącą domeną i pragnieniem filozofów. Czynił to za swoim wielkim Doktorem – św. Tomaszem z Akwinu, który w mądrości przyrodzonej widział trudną do przecenienia pomoc w dążeniu do zrozumienia prawd wiecznych. Twierdził nawet, i to z całą stanowczością, że błąd w poznaniu rzeczy stworzonych prowadzi do błędu w wiedzy o Bogu i umysły ludzkie od Boga odwodzi. W swoich poglądach nie był Akwinata odosobniony. Chrześcijańskie średniowiecze traktowało filozofię jako „służebnicę teologii”, a rzetelne studium filozoficzne było niezbędnym przygotowaniem do zgłębienia wiedzy teologicznej.
