Kategoria
Sekcja: Tylko u nas
Eryk Łażewski, Fronda.pl: W nocy z 31 lipca na 1 sierpnia w Szczecinie, działacze środowisk LGBT zawiesili tęczową flagę na pomniku Jana Pawła II. Warszawie zrobili to samo tak zwani „Obywatele RP” i działaczki KOD-u. Czy oznacza to, że uliczna opozycja polityczna i opozycja obyczajowa jednoczą swoje siły w walce z rządem zwalczającym „tęczowe prowokacje”?
Na stronie Klubu Jagiellońskiego ukazał się niezwykle defetystyczny tekst „»Przemija bowiem postać tego świata«. LGBT, Ordo Iuris i rozpad katolickiego imaginarium” autorstwa dr. Marcina Kędzierskiego (adiunkta w Katedrze Studiów Europejskich Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie).
Od kilku dni białoruski samolot państwowy Bombardier Challenger 850 o numerze EW-301PJ znajduje się na lotnisku nad Morzem Egejskim, gdzie w odległości kilkunastu kilometrów, również od kilku dni, znajduje się jacht Andrieja Skocza, jednego z najbardziej zaufanych ludzi Putina.
Mariusz Paszko, portal Fronda.pl: Czy uważa Pan, o czym coraz częściej się słyszy nawet w prorządowych i prawicowych mediach, że pandemia koronawirusa to lobbing firm farmaceutycznych albo nagonka medialna? Czy też rzeczywiście mamy do czynienia z pandemią?
Tomasz Poller, portal Fronda.pl: Pojawił się właśnie apel Swietłany Cichanouskiej, kandydatki na urząd prezydenta Białorusi, o nie wychodzenie na protesty. Przeczytany został przez nią z kartki. Zmuszona? Szantażowana? A może mówi to z przekonania? Jak Pan Minister odniósłby się do tej sytuacji.
Żydzi nie ustają w swoich atakach na Polskę mających na celu rozbójnicze wymuszenie od Polski wypłacenia bezpodstawnych roszczeń żydowskich. Roszczenia te dotyczą majątku po Żydach zmarłych bezpotomnie, bez spadkobierców, pomordowanych przez Niemców podczas II wojny światowej, który zgodnie z prawem przeszły na rzecz skarbu państwa Polski (taka zasada obowiązuje na całym świecie).
Kreślenie możliwych scenariuszy rozwoju wydarzeń na Białorusi jest dziś zajęciem tyleż pasjonującym co dość jałowym. Wszystko rozstrzygnie się w poniedziałkowy wieczór i wtorkowy poranek, czyli zależeć będzie od skali demonstracji i reakcji ludzi na wezwania opozycji do rozpoczęcia strajku generalnego. Jednak, niestety skala i temperatura wczorajszych protestów nie wskazują na to, że nastąpi przełom, ale być może fala niepostrzeżenie wzbiera.
Tomasz Poller, Fronda.pl: Panie Ministrze, ze strony opozycji i związanych z nią mediów padają zarzuty o niepublikowanie raportu na temat przyczyn katastrofy smoleńskiej.
„Acht und achtzig Professoren und Vaterland, Du bist verloren” (Osiemdziesięciu ośmiu profesorów i Ojczyzno, jesteś zgubiona) - miał kiedyś powiedzieć Otto von Bismarck. Kanclerz profesorów nie lubił, Polaków zresztą także. Ta druga skłonność pozostała niestety wielu Niemcom do dzisiaj. Co do pierwszej Bismarck był i jest osamotniony. Niemcy profesorów szanują.
Niektóre działania lewej strony w sprawie ostatnich ekscesów działaczy LGBT oraz aresztu dla Michała S. wynikają z przemyślanej strategii. Wygląda jednak na to, że niektóre osoby postanowiły przy okazji wystawić sobie świadectwo własnej niepoczytalności. Należy do nich Michał Bilewicz, doktor habilitowany i Kierownik Centrum Badań nad Uprzedzeniami UW.
Że LGBT to ideologia agresywna, wykluczająca inaczej myślących, stosująca przymus, dążąca do cenzury i narzucenia jedynie słusznych poglądów, wiadomo od dawna. Kto nie z nami, ten przeciw nam i przeciw postępowi! Ostatnie wydarzenia, związane choćby z dyskusjami wokół ekscesów aktywistów LGBT w Warszawie, jak też sprawa tego, co dzieje się m.in. wokół "Geja Przeciw Światu" - Waldemara Krysiaka czy, również zdeklarowango homoseksualisty i autora filmów na youtube, Michała Jakuboskiego, pozwalają jednak przyjrzeć się jeszcze jednemu obliczu tego zjawiska. Postawa, jaką ideolodzy LGBT prezentują wobec osób, które homoseksualizm deklarują, a które równocześnie z tą ideologią nie chcą się utożsamiać, wskazuje dość czytelnie, z jakim charakterem poglądów i działań mamy tutaj do czynienia. Warto prześledzić też, jak wygląda w tym wypadku strategia działania, charakterystyczna dla ruchów totalitarnych, niekiedy przypominająca działania sekty. Aktywiści LGBT, nie tolerujący nieprawomyślnych gej
Śledzimy uważnie to co dzieje się na Białorusi, ale jak na to patrzą rosyjskie elity? Jakie konsekwencje, w ich odczuciu, będą miały zbliżające się wybory prezydenckie i do czego doprowadzi ta widoczna już gołym okiem fala społecznego ożywienia, buntu i sprzeciwu wobec rządów Aleksandra Łukaszenki. Od razu trzeba powiedzieć, że rosyjskie media, w przeciwieństwie do polskich, o niebo bardziej interesują się sąsiednim krajem i tym co się na Białorusi dzieje. W Rosji wydarzenia w Mińsku, Brześciu, Grodnie czy Witebsku to temat pierwszych stron, co oczywiście dość boleśnie obnaża nasz brak zainteresowania i tłumaczy brak wpływów, czy choćby narzędzi pozwalających głębiej analizować białoruską sytuację. W Rosji jest zupełnie inaczej. O Białorusi się dyskutuje, to co się tam dzieje podlega analizie, a wnioski jakie są wyciągane dają częściowy obraz nastrojów w jakim obecnie znajdują się rosyjskie elity.
Tomasz Poller: Olbrzymie poparcie Białorusinów dla kandydatki Cichanouskiej jak również w ogóle dla antyłukaszenkowskiej opozycji to jakiś niesamowity fenomen, z którym wcześniej nie mieliśmy do czynienia na taką skalę. Wiece, nieraz wielotysięczne, odbywają się nie tylko w Mińsku czy miastach obwodowych, ale w Słonimiu, Borysowie, Głębokiem, Bobrujsku... Tego wcześniej nie było.
Tomasz Poller, portal Fronda.pl: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył 213 mln zł kary na Gazprom z powodu odmowy udostępnienia przez ów koncern dokumentów w sprawie konsorcjum budującego Nordstream 2. Zacznijmy od tego: dlaczego, Pani zdaniem, Gazprom tych dokumentów nie udostępniał? Czy jest to jakiś ostentacyjny gest ze strony Rosji czy może chciano coś ukryć?
Kolejne rocznice wybuchu Powstania Warszawskiego są okazją do podejmowania wątku krytyki decyzji polskiego dowództwa z 1944. Parę, paręnaście lat temu miał miejsce istny wysyp publikacji arbitralnie oskarżających dowództwo powstańcze wręcz o świadomą "zbrodnię" na narodzie, czy określających samo Powstanie za „obłęd”. Znamienne, że tego typu produkcji jest dziś mniej (nawet najbardziej zagorzałe ośrodki pedagogiki wstydu nie atakują dziś w kontekście rocznicy polskiej pamięci wprost), choć wątek przewija się tu i ówdzie. W poniższej refleksji pragnę zwrócić na jeden aspekt problemu z perspektywy, poniekąd metahistorycznej, absolutnie nie roszcząc sobie prawa do zabierania głosu w zakresie rozstrzygania kwestii oceny decyzji z 1944. Wyjaśnię przy tym na wstępie, że przyjmuję jako oczywistość, że nie ma w historii tematów tabu oraz należy poddawać krytycznej analizie działania podejmowane w przeszłości przez choćby najwybitniejszych, najszlachetniejszych spośród naszych przodków. Mam ocz
