Kategoria
Sekcja: Wiadomości
Długi weekend inauguruje w Polsce sezon na grillowanie. Ze stoisk mięsnych wymiotło kiełbasę, która leżąc teraz w samochodowym bagażniku jedzie na majowy piknik. Ten beztroski i radosny czas konsumowania szczególnie przypadł do gustu lemingom, no bo... ptaszki ćwierkają, kiełbaska skwierczy, kocyk na trawce, na kocyku leming... czegóż chcieć więcej?
Co jeszcze orzeł może? Robić ludziom wodę z mózgu. Bo czym innym jest zamiar uczynienia optymistów z Polaków, nałogowych smutasów. Hasło jest absurdalnie nie dlatego, że nie da się zmienić w ten sposób ludzkiej mentalności. Absurdalność polega na tym, że walczy się ze stereotypem… uparcie go lansując. Polacy są od blisko dekady najbardziej optymistycznym narodem w Unii Europejskiej. Do przesady i bez racjonalnych po temu podstaw. Kto nie wierzy, niech sobie poczyta badania Eurostatu.
W programie Rymanowskiego Jan Rokita odwołał się do książki, któej jest współautorem pt. "Anatomia przypadku" w której były polityk PO powiedział, że "Tusk to mistrz politycznych intryg". "Premier Tusk jest na pewno wyjątkową postacią polskiej polityki ze względu na to, że skuteczną intrygą polityczną i taką bezwzględną, czasem dziecinnie wyglądającą potrzebą dominacji, osiągnął swoje polityczne cele. Stał się najbardziej stabilnym i najbardziej skutecznym premierem po 89. roku. Wyłącznie przez to, że w sposób taki bezceremonialny używał tego wszystkiego o czym Machiavelli napisał w "Księciu"- ocenił premiera Jan Rokita.
1 maja 1955 roku zwracając się do Katolickiego Stowarzyszenia Robotników Włoskich papież Pius XII proklamował ten dzień świętem Józefa rzemieślnika, nadając w ten sposób religijne znaczenie świeckiemu, obchodzonemu na całym świecie od 1892 r., świętu pracy. Odtąd tego dnia także Kościół akcentuje szczególną godność i znaczenie pracy. To wspomnienie jest wyrazem zrozumienia i poszanowania jej roli w duchowym rozwoju człowieka, a także okazją do złożenia hołdu tym jej wartościom, które pozwalają stosunki między ludźmi ją wykonującymi oprzeć na zasadach pokoju społecznego, dalekich od niezgody, gwałtu i nienawiści.
Erica Brown, autorka wydanej niedawno książki, będącej obecnie hitem amerykańskich księgarni „Happier endings, Overcoming the Fear of Death/ Szczęśliwsze zakończenia, Przezwyciężanie Lęku przed Śmiercią” dąży za wszelką cenę do likwidacji wszelkiego lęku przed śmiercią. Czy ma rację ? Choć tej książki na razie, na szczęście nie ma w Polsce, warto o niej wspomnieć, ponieważ prezentuje ona pewien stosunek do spraw życia wiecznego, który także i u nas ma wielu swoich zwolenników. Fascynacja Należy rozumieć zachwyt nad tą książką w jaki łatwo wpada przeciętny inteligent, zarówno amerykański, jak i polski. Autorka bez wątpienia jest erudytką i zrobiła sprawnie literacko skleconą antologię różnych poglądów dotyczących śmierci. Nie jest to książka New Ageowa w wulgarnym post-hipsowskim tego słowa znaczeniu „niskiego” New Agu, np. dla młodych wyznawczyń kultu czarodziejek. Pisana jest z zamiarem edukacyjnym, na „wysokim” poziomie, w sposób budzący sympatię, błyskotliwy i zrozumiały, choć cytow
PrzyzwyczajeniaPrzez lata, ten ksiądz był zadowolony z odpuszczania grzechów, w przeznaczonym do tego celu pokoju, do którego drzwi znajdowały się na prawo od ołtarza Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej. Ale coś się stało w czasie tego Wielkiego Postu. Po raz pierwszy w tym roku zauważył że w jego kościele, już od czterech dekad, od 1970 roku wierni nie spowiadają się w konfesjonałach. Zlikwidowano je podczas Soboru Watykańskiego II i zabito gwoździami, a z czasem umieszczono w nich mechanizmy urządzeń klimatyzujących.Rok WiaryBrak konfesjonałów stał się dotkliwy w roku wiary, gdy parafianie poprosili o rozszerzenie godzin spowiedzi w czasie Wielkiego Postu. Prowadzono też w amerykańskim stylu „kampanię public relations” namawiającą do powrotu do sakramentu pojednania. Potrzebny był widoczny znak ożywienia życia sakramentalnego. Tak więc, w pewną niedzielę ksiądz ogłosił wspólnocie swojej parafii, iż chce przywrócić dla chętnych spowiadanie się w konfesjonale. Parafianie szybko zabrali
Dymisja ministra Gowina to w planie węższym kolejny akt tyranii moralnej Donalda Tuska, przywódcy, który nie jest w stanie zaakceptować norm nadrzędnych wobec swojej wyborczej polityki. Każdy polityk broniący naturalnej sprawiedliwości czy porządku konstytucyjnego jest zawsze w prawie, z czym Donald Tusk nie może się pogodzić. Swoje przekonanie o nadrzędności polityki wyborczej wobec ładu moralnego Tusk zresztą zadeklarował publicznie, w obecności (jeszcze posła) Jarosława Gowina, gdy wspólnie otwierali prace nad ustawodawstwem in vitro: „nie będziemy się kierować żadną ortodoksją”, i jak sprecyzował – „żadną zewnętrzną normą”. W planie szerszym odwołanie ministra Gowina to potwierdzenie kompletnej nieskuteczności gry podejmowanej z dyktaturą relatywizmu w ramach jej logiki. To był zresztą największy błąd Gowina, który w sprawach in vitro zamiast uprawnionego gradualizmu, zgłaszania choćby ograniczonych projektów prawnych, ale odwołujących się wprost do dobra społecznego – postanowił z
Janusz Korwin-Mikke, odnosząc się do posłanki Ruchu Palikota, napisał, że "posłanka Anna Grodzka nie istnieje". "Istnieje stary komuch, p.Krzysztof Bęgowski, który wyłudził miejsce w Sejmie podszywając się pod kobietę" - stwierdził szef Kongresu Nowej Prawicy. Anna Grodzka jest osobą transseksualną. Operację zmiany płci przeszła w Bangkoku. Krzysztof Bęgłowski w PRL był działaczem PZPR i SLD. Janusz Korwin-Mikke wcześniej opisywał posłankę Ruchu Palikota. "Grodzkie (...) weszło do Sejmu jako dziwadło. Nie dlatego, że zna się na polityce - lecz dlatego, że jest dziwadłem" - napisał wcześniej na swoim blogu polityk. "Zaznaczam: nie chodzi o to, jak Grodzkie wygląda - tylko o świadomość, kim jest. Ludzie mogą zjeść ze smakiem potrawę, pochwalić i zwymiotować na wieść, że zjedli potrawkę z łebków szarańczy" - stwierdził. "W każdym razie: na pewno są ludzie, którzy zwymiotowaliby, gdyby dotknęło ich Grodzkie" - kończył swój wpis Korwin-Mikke. Anna Grodzka poproszona o komentarz przyznała, ż
Wywiad jest kuriozalny z każdego punktu widzenia. Zaczyna się od stwierdzenia, że dr Janusz Rudziński nawet nie wie, ile nienarodzonych dzieci zabił w swoim życiu. I od razu po takim wyznaniu przechodzi do ostrej krytyki biskupów. - Nie jestem jedynym, który wykonuje aborcje w tym szpitalu. We wszystkich przygranicznych szpitalach robią to polscy lekarze, tylko nie chcą się do tego przyznać. Boją się środowiska. Boją się polskich biskupów. Tych samych, którzy żyją w luksusach i zeszli z drogi Jezusa. Ale może wrócą teraz przy nowym papieżu? Mam nadzieję przynajmniej – oznajmia. A chwilę potem oznajmia, że dziennie zabija nawet dziesięcioro polskich dzieci. - Są takie dni, że mamy dziesięć zabiegów, a są takie, że wyznaczam dla pacjentek z Polski dwie godziny, bo to zabiegi bardzo krótkie. Taki zabieg trwa dwie minuty, w pełnej narkozie – mówi.
Protest Kolegium lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych zorganizowało na terenie Uczelni „University of San Diego” pokaz „Celebration of Gender Expression: Supreme Drag Superstar.” Ta impreza nie jest zgodna z nauką katolicką, tak twierdziła grupa uczniów i wykładowców przeciwstawiająca się grupie zwolenników i organizatorów pokazu. Petycję z protestem podpisało kilka tysięcy osób. Duża grupa studentów i lokalni mieszkańcy odmawiali publicznie modlitwę różańcową i usiłowali zagradzać wejście do miejsca w którym odbywała się impreza. Niemniej, mimo podejmowanych wysiłków drugi z rzędu rok Uniwersytet gościł podobne show. Plakaty i inne materiały reklamujące imprezę zalały kampus. Widniały na nich wielkie błyszczące czerwone usta i napis inspirowany stylem nocnych klubów Vegas. Wielu uważa, iż złośliwie umieszczano to obok obiektów kultu takich jak figury Matki Boskiej, które zbudowali wiele lat temu w przestrzeni publicznej pobożni fundatorzy Uczelni. http://www.utsandiego
Pomnik Rzeźbiarz Timothy Schmalz, w Toronto, w Kanadzie postawił pomnik Bezdomnego Jezusa "Jezus Homeless". Będzie on stałym elementem otoczenia kolegium jezuickiego „Regis College”, tam gdzie przylega ono do ruchliwej ulicy. Rzeźba wykonana jest z drewna i metalu. Przedstawia leżącą na ławce męską postać naturalnej wielkości, okrytą kocem, której twarz jest zakryta w taki sposób w jaki przywykli to robić chroniący się przed gwarem ulicy bezdomni. To kim w istocie jest „Homless” poznajemy po jego nagich stopach, w których są charakterystyczne i wyraźne ślady po gwoździach. U jego stóp jest wystarczająco dużo miejsca, aby ktoś mógł tam usiąść.
Grupa twierdzi, że już dzieci w wieku pięciu lat mogą zyskać korzyści z użytkowania pornografii. Jedenastolatkowie powinni rozważać zagrożenia wynikające z przesyłania smsów o treści seksualnej, a uczniowie w wieku czternastu i więcej lat powinni dowiedzieć się, że internetowe filmy pornograficzne są odgrywane przez aktorów, a zarówno przedstawione w nich stosunek jak i obraz ciała, są nierealistyczne.
Jarosław Gowin po zdymisjonowaniu go przez Tuska powiedział: „w sprawach sumienia nie mam nad sobą pana”. Co to może znaczyć?
Czy dymisja Jarosława Gowina jest ważna dla polskich katolików, dla Kościoła? Nie przesadzałbym z taką interpretacją. Jest to rozgrywka wewnątrz partyjna. Jako Kościół nie mamy ani ochoty, ani prawa wkładać tam nosa. Doceniam postawę i relację do nauczania Kościoła, a także pewną klarowność poglądów u pana ministra Gowina. Jednak nie chciałbym robić z niego ikony Kościoła, bo było by to przeciwstawianie jednego katolika - drugiemu.
W polskim systemie prawnym nie obowiązywała dotąd zasada, że dowody pozyskane w sposób niezgodny z prawem uniemożliwiają skazanie osoby oskarżonej (na marginesie - odrębne postępowania wyjaśniające, w tym sądowe, nie potwierdzały tezy, że dowody w tej sprawie zdobyto niezgodnie z prawem). W dziesiątkach przypadków podsądni byli skazywani i odsiadywali kary nawet wtedy, gdy dowody były z całą pewnością gromadzone w sposób niewłaściwy lub, na przykład, na podstawie nagrań, na które zgody nie wyraził Sąd ani inny uprawniony do tego organ (np. nagranie Lwa Rywina dokonane przez Adama Michnika).
