Kategoria
Podkategoria: Wiara
Wiemy, że jesteśmy w Bogu, wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam zmysł, ażebyśmy poznali Prawdziwego. Jesteśmy w prawdziwym Bogu, w Synu Jego Jezusie Chrystusie (zob. 1J 5,20).
„Łatwo wpadam w gniew”, „zbyt dużo piję”, „jestem krytykantem” lub „jestem leniwy” – są to popularne skargi tych, którzy wciąż wierzą, że szlachetność charakteru jest istotnym celem. Osoby te nie czyniłyby tych wyznań, gdyby towarzyszyło im pragnienie przerwania łańcucha złych nawyków. Mogą zrealizować to pragnienie – można zerwać z każdym złym nawykiem. Lecz zerwanie to wymaga czterech rzeczy:
Zbliża się sierpień, miesiąc trzeźwości. Pomódlmy się w intencji uzależnionych od alkoholu, za pijanych kierowców i ich ofiary.
Decyzja o pójściu drogą sumienia nie jest banalna. Oznacza ona zasadnicze nastawienie duchowe: nie na realizację „swojego dobra”, czyli dobra według tego, jak mi się ono jawi, jak mi jest ono często podawane, ale na wsłuchanie się w Boże wskazania, niezależnie od tego, czy są mi one wygodne, czy nie, wiedząc, że są one dla mnie dobre. To zdecydowanie jest punktem wyjścia wszelkiego dalszego działania.
O życiu świętej Anny, matki Maryi i babki Jezusa Chrystusa nie znajdziemy żadnych informacji w księgach Nowego Testamentu. Ewangeliekanoniczne milczą na jej temat. Jedyne informacje dotyczące życia świętej Anny pojawiają się w pismach apokryficznych, pochodzących z początków chrześcijaństwa. Apokryfy nie należą do ksiąg natchnionych, ale w swojej treści oprócz opisów legendarnych i baśniowych, zawierają informacje prawdziwe[potrzebny przypis], przekazywane przez tradycję Kościoła. Najwięcej wiadomości o matce Maryi znajduje się w Protoewangelii Jakuba i Ewangelii Pseudo-Mateusza.
- Ks. Dolindo "skradł" mi ostatnie półtora roku, ale zaprzyjaźniliśmy się i to był cudowny czas - mówiła Joanna Bątkiewicz - Brożek, autorka książki "Jezu, Ty się tym zajmij. O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda"
Przypomnijmy sobie, jak to było na początku. Wszystkie niedziele były wolne, ale pracowało się okrągły tydzień, od poniedziałku do soboty włącznie.
Największym niebezpieczeństwem zagrażającym współczesnemu społeczeństwu, niebezpieczeństwem, które doprowadziło do ruiny dawne cywilizacje i które sprowadzi na zagładę naszą własną cywilizację, chyba że temu zapobieżemy, jest utrata poczucia grzechu.
Diabeł nie męczy się sprowadzaniem człowieka na manowce, a jego kreatywność jest w tym względzie jest niewyczerpana. Równocześnie nie istnieje lepsza strategia zwalczenia pokusy, jak poznanie jej. Tylko dzięki wiedzy można rozpoznać obecność i działanie złego ducha, a następnie je odrzucić.
W mroźny zimowy wieczór 1300 r., w małej wiosce w hiszpańskiej Galicji położonej na wysokości 1293 m n.p.m miał się do konać prawdziwy cud eucharystyczny. Na jednej ze znanych dróg pielgrzymkowych do sanktuarium św. Jakuba w Santiago de Compostella, kapłan celebrował mszę św. w kaplicy kościoła Santa Maria la Real. Nie przypuszczał, by ktoś oprócz niego zjawił się mszy świętej, gdyż śnieg i wiatr sprawiły, że dotarcie na nią stało się trudno dostępne.
Podczas rekolekcji i często w czasie cichych godzin spędzonych na modlitwie wzrasta niezadowolenie kapłana z jego własnej przeciętności; zastanawia się on, dlaczego popadł w obojętność duchową. Analiza historii świętego Piotra pokazuje, że upadek może mieć wiele przyczyn.
Na łamach lipcowego numeru miesięcznika „Egzorcysta” demonolog ksiądz Aleksander Posacki opisał zagrożenia związane z Ruchem Wiary (jednym ze szkodliwych nurtów ruchów charyzmatycznych, których dynamiczny rozwój nastąpił w XX wieku, i które mają od 230 do 523 milionów wyznawców). Ruchem Wiary, którego celem jest okultystyczne kreowanie rzeczywistości własnym umysłem.
Nastolatka, której strzelono z broni palnej w twarz za odmowę aborcji, urodziła zdrowego syna. Chce pomagać innym kobietom, które są zmuszane przez bliskich do zabicia dziecka.
Zwolennicy magdalenizmu, a przynajmniej ich część, idzie jeszcze dalej i nie tylko przypisuje Marii Magdalenie bycia liderką pierwotnego Kościoła, ale także bycie żoną Pana Jezusa...
Maria Magdalena była opętana. I to bardzo poważnie. Siedem złych duchów w niej działało. Zupełnie jak z owym biedakiem z Gerazy, w którym mieszkał legion - całe mnóstwo demonów. To Jezus uwolnił ją i tego poganina od wielkiego zła. Z obojgu uczynił apostołów. Marii ukazał się jako pierwszej po Zmartwychwstaniu i wysłał ją do Dwunastu. Z kolei opętanego z Gerazy, który po uwolnieniu chciał wsiąść do łodzi i popłynąć z Jezusem, wysyła do miasta, mówiąc: "Wracaj do swoich i opowiadaj co Pan ci uczynił". Nie powiedział mu: "Odtąd bądź grzeczny, staraj się, nie kombinuj", lecz "Głoś to, co Pan ci uczynił".
