Kategoria
Podkategoria: Wiara
A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane». (J 20, 21-23)
"Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której przedtem wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to Jego towarzyszom, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak, słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie dali temu wiary".
Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr, usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się wpław do jeziora.
I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego».
Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi»
Przez wiele lat trzecia tajemnica fatimska była owiana ogromną tajemnicą. Nadal jest tak, że wielu ludzi o niej mówi i nie zna szczegółów i nie wie, czego ona dotyczy. Wiadomo, że była ona kierowana do papieży i została ujawniona dopiero w 2000 roku przez papieża Jana Pawła II.
W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: «Ratujcie się spośród tego przewrotnego pokolenia!»
Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom. A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą». (Mt 28, 8-10)
- „Ku zdumieniu wszystkich narodów świata z Polski wyjdzie nadzieja udręczonej ludzkości. Wtedy poruszą się wszystkie serca radością, jakiej nie było przez tysiąc lat. Jeśli naród polski się poprawi, będzie pocieszony, ocalony i wywyższony.” (Matka Boża Bolesna do Mikołaja Sikatki w objawieniach licheńskich - 1850 rok)
Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest obiektywnym historycznym faktem, który wydarzył się w konkretnym miejscu i czasie. Wszystkie próby jego zakwestionowania są ideologiczną spekulacją nie mającą żadnego oparcia w rzeczywistości.
Wielka Sobota to dzień ciszy, oczekiwania i duchowego skupienia. To czas, kiedy Kościół trwa przy Grobie Pańskim, milcząc – ale tylko do zmroku. Gdy zapada wieczór, w świątyniach rozbrzmiewa radość zwycięstwa życia nad śmiercią. Wszystko rozpoczyna się od symbolicznego gestu: poświęcenia ognia.
W środę Sanktuarium Matki Bożej w Lourdes we Francji oficjalnie uznało 72. cud związany z tym miejscem. Dotyczy on Włoszki Antonietty Raco, która w 2009 roku, podczas pielgrzymki, została uzdrowiona z rzadkiej choroby.
W Wielką Sobotę przed niespełna trzydziestu laty, Matka Boża w niezwykły sposób pouczyła włoskiego kapłana, któremu przez niemal ćwierć wieku przekazywała swoje przesłania, o tym, dlaczego właśnie sobota jest w Kościele dniem poświęconym sposób szczególny Maryi oraz jak powinno przeżywać się Wielką Sobotę, by dobrze przygotować się do świętowania uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego.
Gdy Jezus, głośno wołając, skonał na krzyżu, dusza Jego w postaci świetlistej, otoczona Aniołami, między którymi był i Gabriel, spłynęła w ziemię u stóp krzyża. Mimo, że dusza odłączyła się od ciała, Bóstwo Jego jednak pozostało połączone i z duszą i z ciałem w jaki się to sposób działo, to literalnie nie da się opowiedzieć słowami. Otchłań, w którą zstępowała dusza Jezusa, przedstawiała mi się jak trzy działy, trzy odrębne światy; miałam uczucie, że one muszą być okrągłe i że każdą z tych części oddziela od drugiej osobna sfera".
