Kategoria
Podkategoria: Wiara
Na potrzebę odwagi i cierpliwości w modlitwie zwrócił uwagę Papież w czasie Mszy, którą sprawował w kaplicy Domu św. Marty. W homilii odwołał się do fragmentu z Księgi Wyjścia (Wyj 32, 7-14), który mówi o Mojżeszu wstawiającym się u Boga za swoim ludem.
Trzynasty odcinek rekolekcji "Spowięź święta", w którym usłyszymy o pewnym sposobie ( kolokwialnie nazwanym "sztuczką duchową"), który pomoże nie tylko bardziej dostrzegać własne grzechy i żałować za nie, ale także w ogóle być bliżej Pana Boga.
Do owocnego spotkania z Bogiem w sakramencie pokuty zachęcił Franciszek polskich pielgrzymów. Podkreślił, że w ten sposób z czystym sercem będą mogli przyjąć Komunię w czasie świąt wielkanocnych. Papież pozdrowił Polaków na zakończenie audiencji środowej.
Druzgocące skutki ma również acedia – nie mogłoby być inaczej – dla życia modlitewnego. Następstwem rozsiewanej przez nią ogólnej ociężałości jest niedbalstwo i lenistwo przy celebrowaniu oficjum.
Oto orędzie z La Salette zaakceptowane przez Watykan, za: http://saletyni.pl/la-salette/objawienie
Każdy z nas został uwolniony z „celi śmierci”.
Prawdziwy chrześcijanin nie zatrzymuje się na pierwszej otrzymanej łasce od Pana, ale idzie dalej, szukając radości bycia z Nim – to myśl przewodnia homilii, którą Papież wygłosił na Mszy w Domu św. Marty.
Zanim ojciec Pio z Pietrelciny został świętym w Niebie, jego ziemskie życie było naznaczone ogromnymi cierpieniami, zarówno duchowymi, jak i fizycznymi.
Kardynał August Hlond 21 października 1948 roku zaczął tracić siły i przeczuwać nadchodzące odejście do Pana. „Niech teraz wyjdzie stąd wszystko, co doczesne, niech wejdzie wieczność”- takie ostatnie słowa duchownego zanotowali świadkowie. "Nie rozpaczajcie"- apelował kardynał Hlond do rodaków.
Kazanie na IV Niedziela Wielkiego Postu (Rok B). Kazanie na niedzielę, w każdą niedzielę, czyli Słowo Na Niedzielę:) _______________________________________
Około roku 1264 zwrócił się do św. Tomasza pewien misjonarz z Syrii z prośbą o argumenty potrzebne mu w dyskusjach z muzułmanami. Cztery najbardziej fundamentalne prawdy wiary chrześcijańskiej — donosił ów misjonarz — spotykają się wręcz z szyderstwem ze strony muzułmanów. Mianowicie prawda o Trójcy Świętej, prawda, że Syn Boży stał się człowiekiem i umarł za nas na krzyżu, oraz prawda, że dał nam do spożywania swoje prawdziwe Ciało i Krew.
Niemal każdy ksiądz, przynajmniej od czasu reformy soborowej, rozwija jakieś własne dziwactwa liturgiczne; głównie wtedy, kiedy mu już przeszła pierwsza, uczuciowa pobożność, a nie wiedząc, że to jest zjawisko prawidłowe i że musi je znieść, żeby przejść na głębszy poziom, taki biedak stara się łapać tego uciekającego ptaka za ogon przez wymyślanie własnych gestów i słów, które mają rzekomo przywrócić mu świeżość przeżycia. Bo inaczej będzie „rutyna”. Jedyny skutek jest taki, że mu się utrwala rutyna dziwactw, i to już na zawsze. A wierni muszą to znosić. Co wyczyniają celebransi, którzy przyjeżdżają do zakonnic, to trzeba widzieć, żeby uwierzyć; może zresztą wcześniej trenują to samo w różnych zamkniętych grupach modlitewnych, nie wiem.
Howard Storm urodził się w 1946 r. w stanie Massachusetts. Przez 20 lat był profesorem sztuki na Uniwersytecie Northern Kentucky. Jako ateista był przekonany, że śmierć jest definitywnym końcem istnienia człowieka. Jego ateizm prysł jak bańka mydlana po doświadczeniu ciężkiej choroby i śmierci klinicznej podczas wakacyjnego pobytu w Paryżu w 1985 r. Największa telewizja katolicka na świecie EWTN wiosną 2003 r. wielokrotnie powtarzała wywiad z prof. Howardem Stormem.
