Kościół
Na wstępie przypomnijmy, że Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny został ogłoszony konstytucją apostolską Ineffabilis Deus 8 grudnia 1854 roku przez papieża Piusa IX. Brzmiał on: „(...) ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana jako nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną, i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”. Domyślamy się wstępnie, że coś takiego, jak dogmat nie pozostało bez echa nie tylko w sferze teologii, ale rzutowało też na sztukę. Sztuka sakralna II połowy XIX wieku jest jeszcze w dużej mierze akademizmem, kierunkiem dążącym do odwzorowywania sztuki starożytnych Greków i Rzymian, pojmowanej według własnych uładzonych kryteriów. Jest to także okres fas