Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 229466
Portal tvp.info dotarł do szczegółów zarzutów, prokuratorskich wobec senatora PiS, Stanisława Koguta. Przypomnijmy, że polityk usłyszał zarzut przyjmowania korzyści majątkowych. Według tvp.info, Kogut miał zapewniać biznesmenów, że ma wpływy m.in. u prezydenta Krakowa i w urzędzie wojewódzkim.
1. Po ogłoszeniu przez GUS wstępnych wyników dotyczących wzrostu gospodarczego i przez ministerstwo finansów danych dotyczących wykonania budżetu w roku 2017, Rafał Woś- felietonista „Gazety Wyborczej” napisał tekst pod znamiennym tytułem „PiS to nie są ekonomiczni ignoranci”.
"Skoro mamy wojnę, proszę, błagam, apeluję do IPN - wykorzystajcie ten moment do przeprowadzenia ekshumacji w Jedwabnem!"- zaapelował na Twitterze dziennikarz i publicysta, Rafał Ziemkiewicz.
- Polacy nie uczestniczyli w zbrodni. Nawet to jest kłamstwem. Polacy zostali zmuszeni do pokazywania, gdzie mieszkają ich sąsiedzi żydowskiego pochodzenia pod groźbą śmierci i do pilnowania tych biednych ludzi, zarówno na rynku jak i w czasie pochodu na miejsce kaźni - mówił Wacław Kujbida, producent dokumentu pt: "Jedwabne-Świadkowie-Świadectwa-Fakty"
Seweryn Aszkenazy, współzałożyciel Towarzystwa Kultury Żydowskiej Beit Warszawa i polski Żyd uratowany z Holocaustu przez polską katolicką rodzinę, broni naszego dobrego imienia przed oszczercami. W rozmowie z ,,Dziennikiem Gazetą Prawną'' Aszkenazy twardo atakuje izraelski rząd za pomówienia i mówi wprost, że Polska to dobre miejsce dla Żydów.
Kilkakrotnie pisałem tutaj o determinacji Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego oraz Związku Młodocianych Więźniów Politycznych 1944-56 „Jaworzniacy”, aby na placu Inwalidów stanął - zgodnie z uchwała Rady Miasta Krakowa jeszcze z ubiegłego wieku - pomnik „Tym, co stawiali opór komunizmowi w latach 1944-1956”, którego kamień węgielny został wmurowany 20 września 2001 roku.
Polscy turyści wypoczywający na plaży w Izraelu zostali zaatakowani przez jednego z Żydów. Mężczyzna obrażał wedle ich relacji po hebrajsku polskie władze i naród Polski. ,,Dory Polak to martwy Polak'' - wrzeszczał i rzucał w Polaków kamieniami.
Szef niemieckiego MSZ Sigmar Gabriel oficjalnie potępił sformułowania w rodzaju ,,polskich obozów śmierci''. Niemcy biorą pełną odpowiedzialność za Holokaust i nie godzą się na fałszowanie historii - podkreślił.
Media społecznościowe – to znaczy głównie Google, Facebook i Twitter – chełpią się, że są demokratyczne i apolityczne, wspierają swobodę wypowiedzi i dają wszystkim możliwość wyrażenia swojej opinii, przyczyniając się do zdrowej debaty publicznej i dobrego funkcjonowania „rynku idei”. Ale jest całkiem inaczej; jest wręcz odwrotnie – pisze Agnieszka Kołakowska w „Teologii Politycznej Co Tydzień”: „Virtual Mass Media?”
Rosyjski samolot szturmowy Su-25 został w sobotę zestrzelony nad Syrią. Grupa niezidentyfikowanych jeszcze uzbrojonych osó w prowincji Idlib zdołała oprócz zestrzelenia maszyny pojmać również pilota. Mężczyzna uratował się dzięki spadochronowi. Według niektórych źródeł Rosjanin jest ciężko ranny, według innych został zabity.
- Myślę, że kryzys, który pojawił się w relacjach polsko-żydowskich, bo nie tylko polsko-izraelskich, nie wynika tylko z treści ustawy, choć są podstawy, by spojrzeć na to z tej strony - powiedział w rozmowie z portalem Polskieradio.pl Bronisław Wildstein, członek zespołu ds. dialogu prawno-historycznego z Izraelem. Bronisław Wildstein zwrócił też uwagę na czynniki zewnętrzne, które spowodowały zaognienie sytuacji na linii Warszawa-Tel Awiw.
Praktykowana w Belgii od ponad 15 lat eutanazja doprowadziła do ukształtowania się w tym kraju prawdziwej kultury śmierci. Przenika ona niestety również do Kościoła, o czym świadczy skandaliczna i wciąż nie rozstrzygnięta sprawa tamtejszej prowincji Braci Miłosierdzia, która zgadza się na przeprowadzanie eutanazji w należących do tego zgromadzenia szpitalach psychiatrycznych.
Dotychczas w kompetencjach Parlamentu Europejskiego nie leżało ocenianie wypowiedzi eurodeputowanych, które miały miejsce poza salą plenarną lub poza posiedzeniami komisji PE. „Sprawa Czarneckiego” jest swoistym precedensem. O tyle szczególnym, że otwiera drogę do sytuacji, w której parlament z siedzibami w Brukseli, Strasburgu i Luksemburgu (europosłowie pracują w tych dwóch pierwszych) staje się w praktyce arbitrem, sędzią, ale też i prokuratorem (coś wiem o tym!) w … sporach, które mają miejsce na terenie krajów członkowskich. To swoista łapczywość kompetencyjna. Wpisuje się ona jednak w pewne zinstrumentalizowanie roli europarlamentu w kierunku politycznej maczugi wobec tych polityków, którzy nie tylko mają poglądy inne niż europejski mainstream (mainstream, póki co...), ale też nie boją się jej głosić.
Jeszcze to niedawna to się zdarzało. Jeszcze do niedawna sprawiało to na mnie przykre wrażenie. Kiedy te same wydarzenia były prezentowane z dwóch przeciwstawnych punktów widzenia. Kiedy jedni widzieli w jakichś słowach polityków wzniosłe idee, określające kierunki dążenia państwa, a inni dostrzegali w nich propagandowe oszustwo, które nic nie kosztuje, ale pozwala utrzymywać się przy władzy i prowadzić intratne dla swej partii interesy. Przejmowałem się tym, opowiadałem innym, jakie niedobre rzeczy dzieją się z nami. Ale nadal się spotykaliśmy, toczyliśmy spory , a później trącaliśmy się kieliszkami i sympatycznie się rozchodziliśmy.
