Ks. Piotr Pawlukiewicz: Stawiaj Jezusowi trudne pytania
Ks. Piotr Pawlukiewicz: Stawiaj Jezusowi trudne pytania
Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Ks. Piotr Pawlukiewicz: Stawiaj Jezusowi trudne pytania
"On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem"
Zastanawialiście się kiedyś, jak powinien wyglądać wzór zdrowego psychicznie odpowiedzialnego dorosłego mężczyzny? Tak się składa, że chodził on po ziemi przeszło dwa tysiące lat temu. Opisał go w swoim artykule ksiądz Marek Dziewiecki.
Ks. Kostrzewa: Najmilsze Maryi dusze to te, które modlą się za kapłanów i za dzieci
Kardynałowie Gerhard Müller i Raymond Burke nie mają wątpliwości, że głoszący herezje w ramach Drogi synodalnej niemieccy biskupi powinni zostać pozbawieni urzędów.
Wolność jest największym darem, jaki człowiek otrzymał od Boga. Jest darem, który go odróżnia od innych stworzeń. O ile wcześniej Bóg po prostu mówi i to, co mówi, się staje, o tyle przed stworzeniem człowieka pojawia się refleksja:
Opinia teologiczna Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski.
Śledczy potwierdzili, że ks. Franciszek Blachnicki został zamordowany. Dzień, w którym zmarł duchowny, wspomina Barbara Mazur ze wspólnoty w Carlsbergu, która do południa pracowała z nim w drukarni. Później ks. Blachnicki pokłócił się ze zdekonspirowanym małżeństwem Gontarczyków, a po południu już nie żył.
Przechodząc obok człowieka niewidomego od urodzenia uczniowie zapytali Jezusa, czy zgrzeszył on czy jego rodzice. Skąd takie pytanie? Czy jest jakiś związek z Biblią lub tradycją żydowską? – o tym, czy według Biblii Hebrajskiej dzieci mogą ponosić konsekwencje grzechu rodziców pisze w komentarzu dla Centrum Heschela KUL Shlomo Libertowski, wykładowca Tory w Beth Shemesh. Komentarz pozwala głębiej zrozumieć pytanie uczniów i odpowiedź Jezusa z Ewangelii czwartej Niedzieli Wielkiego Postu (J 9, 1-42).
Gdy dusza wyjdzie z ciała, znajduje się pośród innych duchów, dobrych i złych. Dziś chcemy posłużyć się eschatologią prawosławnego myśliciela o. Serafina Rose, by przybliżyć ten cudowny temat.
- Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». (J 9, 1-5)
W sprawie szczegółów życia św. Józefa musimy polegać na tym, co przekazały o nim Ewangelie. Poświęcają mu one łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniają 14 razy. Osobą św. Józefa zajmują się wprawdzie bardzo żywo także apokryfy: Protoewangelia Jakuba (z w. II), Ewangelia Pseudo-Mateusza (w. VI), Ewangelia Narodzenia Maryi (w. IX), Ewangelia Tomasza (w. II) i Historia Józefa Cieśli (w. IV), opowiadając o rodzinie Józefa, jego małżeństwie, pracy i śmierci; zbyt wiele w nich jednak legend, by można je było traktować poważnie. Niewiele mówią one także o latach dzieciństwa i wczesnej młodości Józefa.
Interesuje mnie sprawa egzorcyzmów. W Ewangelii jest napisane, iż Chrystus wyrzucał złe duchy. Były czasy, kiedy Kościół egzorcyzmów nie unikał. Dzisiaj ten problem jakby nie istnieje, a przecież szatan działał nie tylko dawniej, działa również dzisiaj. Chciałbym się dowiedzieć, jaki jest obecny stosunek Kościoła do egzorcyzmów. Niedawno natknąłem się na człowieka, który uzdrawia i wyrzuca złe duchy, i głosi wzniosłe hasła odnowy Kościoła. Wiem, że Chrystus ostrzega przed fałszywymi prorokami, ale nie wiem, jak ich rozpoznać. Nie wiem, czy jest to prorok prawdziwy czy fałszywy. I jeszcze jeden problem: Ostatnio ukazuje się wiele książek o czarnej magii. Co katolik ma o tym myśleć?
Cyryl urodził się około 315 roku w Jerozolimie. Pochodził z rodziny chrześcijańskiej, bardzo przywiązanej do wiary. Zwyczajem pobożnych rodzin od młodości zaprawiał się w ascezie chrześcijańskiej w jednym z klasztorów Palestyny. Z rąk biskupa Jerozolimy, św. Makarego, przyjął święcenia diakonatu (334), a z rąk jego następcy, św. Maksyma, otrzymał święcenia kapłańskie (344).