Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
W rozmowie z red. Robertem Łuchniakiem na antenie Radia Dla Ciebie ks. prof. Andrzej Kobyliński komentował publikowane w ostatnich miesiącach przez CBOS wyniki badań dot. życia religijnego Polaków. Obecnie w Polsce wiarę praktykuje zaledwie 23 proc. osób w wieku od 18 do 24 lat. Czy Kościół może jeszcze coś zrobić, aby zatrzymać laicyzację młodego pokolenia?
Acedia jest swoistą perwersją duchową, w której „kocha się", a raczej traktuje jako zwyczajne i normalne, to, do czego powinno się czuć wstręt, nie uświadamiając sobie demoniczności tego stanu.
Don Dolindo Ruotolo, neapolitański kapłan, który zmarł w opinii świętości, spisał niżej przedstawioną, a otrzymaną od Pana Jezusa naukę o oddaniu się Panu Bogu.
Maltański ksiądz David Muscat został oskarżony o tzw. „mowę nienawiści” i skarcony przez arcybiskupa Charlesa Sciclunę, który jednocześnie spotkał się z organizacjami propagującymi ideologię LGBT. Oburzeni wierni katolicy podkreślają, że do spotkania arcybiskupa z aktywistami LGBT doszło na kilka dni przed rozprawą w sądzie.
Droga ku niebu Alexandriny Marii da Costy wiodła podobnie jak jej rówieśniczek - we Francji Marty Robin oraz w Polsce św. Faustyny - poprzez dobrowolne przyjęcie na siebie cierpienia z miłości dla Chrystusa Eucharystycznego. Portugalska mistyczka przez okres 13 lat nie przyjmowała żadnych napojów ani pokarmów z wyjątkiem Komunii św.
Brygida z Kildare (nazywana także Irlandzką) urodziła się między rokiem 452 a 456 w Irlandii (w okolicach dzisiejszego Kildare albo Faughart w hrabstwie Louth). Była pogodna i hojna, energiczna i przedsiębiorcza, dobra i sprawiedliwa. Już od dzieciństwa tęskniła za życiem poświęconym Bogu.
- Kiedy świat dotknęła epidemia koronawirusa, wszyscy troszczą się o zdrowie i Pana Jezusa prosimy o uzdrowienie na różne sposoby. Chrystus uzdrawiał i uzdrawia. Uzdrawiał przez dotyk, na odległość, czasami posłużył się błotem. Sposobów uzdrowienia jest tysiące. Pozwólmy Bogu być Bogiem - mówił ks. Piotr Prusakiewicz CSMA.
(Iz 49,1-6) Posłuchajcie mnie, wyspy; ludy najdalsze, uważajcie: Pan mnie powołał już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: Tyś Sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię. Ja zaś mówiłem: Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą. A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela. A mówił: To zbyt mało, iż jesteś Mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela! Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.
Na niektórych kursach przedmałżeńskich proponuje się narzeczonym wspólną lekturę powstałej w IV wieku przed Chrystusem Pieśni nad Pieśniami. Ci, którzy o niej nigdy nie słyszeli, mogą bardzo się zdziwić, że istnieje księga wchodząca w skład Starego Testamentu, która tak naprawdę jest erotykiem nasyconym namiętnością.
Kto krzywdzi człowieka, ten zadaje ból Bogu, bo Jezus utożsamia się z każdym z nas.
„On mnie widział” – mówił po latach o jednej z decydujących chwil swego życia Roman Brandstaetter. Poeta po prostu poczuł się widziany przez mającego na wizerunku zamknięte oczy Ukrzyżowanego Chrystusa. Niedługo potem „otworzył Nowy Testament jak się otwiera drzwi prowadzące do domu”.
Co nas bardziej zmienia i nawraca? Oglądanie zła i jego konsekwencji, czy osobiste spotkanie z Jezusem? Nie dla wszystkich ta odpowiedź jest jasna, dlatego popatrzmy dziś na egzorcyzm Jezusa nad opętanym Gerazeńczykiem. Kto tu tak naprawdę się nawrócił?
Czytając 1 List św. Jana. Przebóstwienia i pożądliwość
