Zmarł Piotr Wierzbicki – jeden z najważniejszych głosów polskiej publicystyki po 1989

Piotr Wierzbicki, pisarz, publicysta, redaktor i działacz opozycji antykomunistycznej, odszedł w wieku 90 lat. Był postacią, która odcisnęła trwały ślad na najnowszej historii polskich mediów – współtworzył „Gazetę Polską”, kierował nią przez ponad dekadę, a jego teksty przez lata kształtowały debatę publiczną.

Wierzbicki zmarł zaledwie kilka tygodni po swoich 90. urodzinach, które uświetnił list gratulacyjny prezydenta Karola Nawrockiego. Wkrótce miała odbyć się premiera jego najnowszej książki „Burza w Bostonie”.

Wierzbicki, ur. 5 listopada 1935 r. w Warszawie, należał do pokolenia publicystów, którzy nie wahali się stawiać oporu komunistycznej cenzurze. Z wykształcenia polonista, zaczynał jako nauczyciel, a następnie związał się z redakcjami „Współczesności”, „itd” i „Literatury”. To właśnie z tej ostatniej został zwolniony po podpisaniu listu w obronie prześladowanych członków KOR. Jego konsekwencja w sprzeciwie wobec systemu doprowadziła do internowania w stanie wojennym.

W środowisku opozycyjnym zasłynął jako autor „Traktatu o gnidach” – ostrego pamfletu wymierzonego w oportunizm inteligencji PRL. Tekst ten stał się manifestem myślenia antysystemowego, dziś uważanym za jedną z najważniejszych publikacji okresu.

Po 1989 roku Wierzbicki współtworzył wolne media. Pracował w „Tygodniku Solidarność”, kierował dziennikiem „Nowy Świat”, a w 1993 r. założył „Gazetę Polską”. Jako jej redaktor naczelny przez dwanaście lat budował środowisko dziennikarskie, które odegrało kluczową rolę w kształtowaniu konserwatywnej opinii publicznej.

Mniej znaną, lecz równie cenioną częścią jego twórczości była działalność muzyczna. Wierzbicki pisał felietony o muzyce poważnej, prowadził audycje radiowe, popularyzował kulturę klasyczną z ogromną pasją. W latach 2004–2009 publikował w „Gazecie Wyborczej”, a w ostatnich latach prowadził audycję „Filharmonia w pigułce” w Polskim Radiu Czwórka.

Za swoje zasługi dla wolnej Polski został w 2007 r. odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki i publicystyczny, setki tekstów oraz całe środowisko, które dzięki niemu powstało i rozwinęło się po upadku PRL.