Żydówka uratowana przez polskiego kleryka. Niezwykła historia Karola Wojtyły i Edith Zierer

Wdzięczność do św. Jana Pawła II łączy miliony ludzi na całym świecie. Edith Zierer była jednak papieżowi szczególnie wdzięczna. Karol Wojtyła uratował jej życie, kiedy mając 13 lat wyszła z niemieckiego obozu pracy w Częstochowie.

Edith Zierer była Żydówką. W czasie wojny trafiła najpierw do krakowskiego getta, później do obozu koncentracyjnego w Płaszowie, a w końcu do obozu w Częstochowie. Tam doczekała stycznia 1945 roku. W chwili wyzwolenia obozu miała 13 lat. Nie wiedziała jeszcze, że jej rodzice zginęli w Dachau, a siostra w Auschwitz. Wsiadła do wiozącego węgiel pociągu i dotarła na stację w Jędrzejowie. Tam opadła z sił. Leżała w pasiaku zmarznięta i głodna, bliska śmierci, ale nikt nie zwracał na nią uwagi. W końcu jednak zatrzymał się przy niej młody mężczyzna. Po latach wspominała, że popłakała się, kiedy zapytał ją o imię. Przyzwyczaiła się już do bycia numerem. Powiedziała, że musi dotrzeć do Krakowa. Mężczyzna na chwilę się oddalił, po czym wrócił z herbatą, chlebem i serem. Mimo posiłku, nie była jednak w stanie ustać. Mężczyzna wziął ją więc na ręce i niósł 3 km do stacji, z której odjeżdżał pociąg do Krakowa.

Mężczyzna ten był klerykiem. Edith zapamiętała jego nazwisko, był to Karol Wojtyła.

Kiedy w 1978 roku Edith Zierer usłyszała, że Karol Wojtyła został papieżem, postanowiła do niego napisać. Chciała podziękować mu za uratowanie życia. Osobiście zrobiła to w 1998 roku, kiedy spotkali się w Watykanie.

- „Kto ratuje jedno życie, ratuje cały świat”

- powiedziała Edith, kiedy papież w 2000 roku odwiedził Instytut Yad Vashem.