Wiara

Dziś wspominamy św. Katarzynę – opiekunkę w epidemii

29. kwietnia Kościół obchodzi liturgiczne święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktor Kościoła. Św. Katarzyna jest patronem Europy, a jej wstawiennictwo nad Starym Kontynentem w dobie dzisiejszego kryzysu jest szczególnie potrzebne. Warto więc dziś przypomnieć sobie życie te świętej i naśladując jej wiarę, prosić ją o wsparcie w walce z pandemią.

2 min czytania
fot. wikipedia.org/domena publiczna
fot. wikipedia.org/domena publiczna

29. kwietnia Kościół obchodzi liturgiczne święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktor Kościoła. Św. Katarzyna jest patronem Europy, a jej wstawiennictwo nad Starym Kontynentem w dobie dzisiejszego kryzysu jest szczególnie potrzebne. Warto więc dziś przypomnieć sobie życie te świętej i naśladując jej wiarę, prosić ją o wsparcie w walce z pandemią.

Św. Katarzyna urodziła się 25 marca 1347 roku w Sienie. Od wczesnego dzieciństwa odznaczała się ponadprzeciętną pobożnością. Prywatne śluby dziewictwa złożyła Bogu mając zaledwie siedem lat. Kilka lat później, nie chcąc prowadzić światowego życia, wbrew woli rodziców obcięła sobie włosy i zaczęła żyć w pokucie. W 1363, wbrew wielu trudnością, wstąpiła do tercjarek dominikańskich w Sienie. Swoje zakonne życie poświęcała na modlitwę, pokutę i służbę trędowatym.

W swoim życiu często doświadczała mistycznych wizji Chrystusa i Jego Matki. W 1367, w trakcie jednej z takich wizji, Chrystus dokonał z nią mistycznych zaślubin, jako trwały ich znak pozostawiając obrączkę. Odtąd zaczęła przemawiać i pisać listy w imieniu Chrystusa do najważniejszych osób w ówczesnej Europie. Wokół niej skupiło się także grono uczniów, którym przewodziła w duchowym wzrastaniu. Łączyła w sobie głębokie życie kontemplacyjne z apostolską gorliwością.

Dla wielu jej współczesnych niedopuszczalnym było, aby kobieta odważnie pouczała duchownych, a w tym biskupów i papieży, ogłaszając się posłanką Chrystusa. Inkwizycja jednak nie dopatrzyła się w jej nauce niczego niezgodnego z Pismem Świętym i Magisterium Kościoła.

W 1374 roku, kiedy wróciła z Florencji do Sieny, po rozprawie przed sądem inkwizycyjnym, miasto nawiedziła epidemia dżumy. Św. Katarzyna z heroicznym oddaniem posługiwała zakażonym. Tego samego roku, w kwietniu, Chrystus daj jej łaskę współudziału w swoim cierpieniu poprzez stygmaty. Nie przybrały one jednak postaci ran, a krwawych promieni.

Katarzyna odeszła do Ojca w 1380 roku, mając 33 lata. Pozostawiła Kościołowi swoje trzy wielkie dzieła: „Dialog o Bożej Opatrzności”, „Listy” oraz „Modlitwy”. Uroczystej kanonizacji zakonnicy dokonał papież Pius II w 1461 roku. W 1855 papież Pius IX ogłosił św. Katarzynę drugą po św. Piotrze patronką Rzymu. W 1939, przez papieża Piusa XII, została ogłoszona drugą po św. Franciszku z Asyżu patronką Italii. Paweł VI w 1970 natomiast dołączył świętą do grona doktorów Kościoła. W 1999 św. Jan Paweł II włączył ją w grono świętych patronów Europy. Św. Katarzyna patronuje też pielęgniarkom, strażnikom i strażakom.


mp/brewiarz.pl

Komentarze

10 komentarzy

Dodawanie komentarzy wymaga zalogowania.

Piotrek 30.04.2021, 06:34

Coś słabo się opiekuje polskimi katolikami. Ciągle sporo zgonów. Widocznie zajęta czymś innym - może pochłaniają ją fantazje o diabłach.

Anonim. 30.04.2021, 06:23

Opiekunem święta 1Maja w PRLu byl św. Józef

c.d. 29.04.2021, 18:50

Dla wielu jej współczesnych niedopuszczalnym było, aby kobieta odważnie pouczała duchownych, a w tym biskupów i papieży, ogłaszając się posłanką Chrystusa. Inkwizycja jednak nie dopatrzyła się w jej nauce niczego niezgodnego z Pismem Świętym i Magisterium Kościoła. W 1374 roku, kiedy wróciła z Florencji do Sieny, po rozprawie przed sądem inkwizycyjnym, miasto nawiedziła epidemia dżumy. Św. Katarzyna z heroicznym oddaniem posługiwała zakażonym. Tego samego roku, w kwietniu, Chrystus daj jej łaskę współudziału w swoim cierpieniu poprzez stygmaty. Nie przybrały one jednak postaci ran, a krwawych promieni. Katarzyna odeszła do Ojca w 1380 roku, mając 33 lata. Pozostawiła Kościołowi swoje trzy wielkie dzieła: „Dialog o Bożej Opatrzności”, „Listy” oraz „Modlitwy”. Uroczystej kanonizacji zakonnicy dokonał papież Pius II w 1461 roku. W 1855 papież Pius IX ogłosił św. Katarzynę drugą po św. Piotrze patronką Rzymu. W 1939, przez papieża Piusa XII, została ogłoszona drugą po św. Franciszku z Asyżu patronką Italii. Paweł VI w 1970 natomiast dołączył świętą do grona doktorów Kościoła. W 1999 św. Jan Paweł II włączył ją w grono świętych patronów Europy. Św. Katarzyna patronuje też pielęgniarkom, strażnikom i strażakom.

Dziś wspominamy św. Katarzynę 29.04.2021, 18:50

– opiekunkę w epidemii. - - - - - 29. kwietnia Kościół obchodzi liturgiczne święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktor Kościoła. Św. Katarzyna jest patronem Europy, a jej wstawiennictwo nad Starym Kontynentem w dobie dzisiejszego kryzysu jest szczególnie potrzebne. Warto więc dziś przypomnieć sobie życie te świętej i naśladując jej wiarę, prosić ją o wsparcie w walce z pandemią. Św. Katarzyna urodziła się 25 marca 1347 roku w Sienie. Od wczesnego dzieciństwa odznaczała się ponadprzeciętną pobożnością. Prywatne śluby dziewictwa złożyła Bogu mając zaledwie siedem lat. Kilka lat później, nie chcąc prowadzić światowego życia, wbrew woli rodziców obcięła sobie włosy i zaczęła żyć w pokucie. W 1363, wbrew wielu trudnością, wstąpiła do tercjarek dominikańskich w Sienie. Swoje zakonne życie poświęcała na modlitwę, pokutę i służbę trędowatym. W swoim życiu często doświadczała mistycznych wizji Chrystusa i Jego Matki. W 1367, w trakcie jednej z takich wizji, Chrystus dokonał z nią mistycznych zaślubin, jako trwały ich znak pozostawiając obrączkę. Odtąd zaczęła przemawiać i pisać listy w imieniu Chrystusa do najważniejszych osób w ówczesnej Europie. Wokół niej skupiło się także grono uczniów, którym przewodziła w duchowym wzrastaniu. Łączyła w sobie głębokie życie kontemplacyjne z apostolską gorliwością. .

Anonim 29.04.2021, 18:34

Coś się opierd.alacie Kaśka, jakoś ni chu.ja nie działa ta wasza opieka...

c.d. 29.04.2021, 16:25

Dla wielu jej współczesnych niedopuszczalnym było, aby kobieta odważnie pouczała duchownych, a w tym biskupów i papieży, ogłaszając się posłanką Chrystusa. Inkwizycja jednak nie dopatrzyła się w jej nauce niczego niezgodnego z Pismem Świętym i Magisterium Kościoła. W 1374 roku, kiedy wróciła z Florencji do Sieny, po rozprawie przed sądem inkwizycyjnym, miasto nawiedziła epidemia dżumy. Św. Katarzyna z heroicznym oddaniem posługiwała zakażonym. Tego samego roku, w kwietniu, Chrystus daj jej łaskę współudziału w swoim cierpieniu poprzez stygmaty. Nie przybrały one jednak postaci ran, a krwawych promieni. Katarzyna odeszła do Ojca w 1380 roku, mając 33 lata. Pozostawiła Kościołowi swoje trzy wielkie dzieła: „Dialog o Bożej Opatrzności”, „Listy” oraz „Modlitwy”. Uroczystej kanonizacji zakonnicy dokonał papież Pius II w 1461 roku. W 1855 papież Pius IX ogłosił św. Katarzynę drugą po św. Piotrze patronką Rzymu. W 1939, przez papieża Piusa XII, została ogłoszona drugą po św. Franciszku z Asyżu patronką Italii. Paweł VI w 1970 natomiast dołączył świętą do grona doktorów Kościoła. W 1999 św. Jan Paweł II włączył ją w grono świętych patronów Europy. Św. Katarzyna patronuje też pielęgniarkom, strażnikom i strażakom.

Dziś wspominamy św. Katarzynę 29.04.2021, 16:25

– opiekunkę w epidemii. - - - - - 29. kwietnia Kościół obchodzi liturgiczne święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktor Kościoła. Św. Katarzyna jest patronem Europy, a jej wstawiennictwo nad Starym Kontynentem w dobie dzisiejszego kryzysu jest szczególnie potrzebne. Warto więc dziś przypomnieć sobie życie te świętej i naśladując jej wiarę, prosić ją o wsparcie w walce z pandemią. Św. Katarzyna urodziła się 25 marca 1347 roku w Sienie. Od wczesnego dzieciństwa odznaczała się ponadprzeciętną pobożnością. Prywatne śluby dziewictwa złożyła Bogu mając zaledwie siedem lat. Kilka lat później, nie chcąc prowadzić światowego życia, wbrew woli rodziców obcięła sobie włosy i zaczęła żyć w pokucie. W 1363, wbrew wielu trudnością, wstąpiła do tercjarek dominikańskich w Sienie. Swoje zakonne życie poświęcała na modlitwę, pokutę i służbę trędowatym. W swoim życiu często doświadczała mistycznych wizji Chrystusa i Jego Matki. W 1367, w trakcie jednej z takich wizji, Chrystus dokonał z nią mistycznych zaślubin, jako trwały ich znak pozostawiając obrączkę. Odtąd zaczęła przemawiać i pisać listy w imieniu Chrystusa do najważniejszych osób w ówczesnej Europie. Wokół niej skupiło się także grono uczniów, którym przewodziła w duchowym wzrastaniu. Łączyła w sobie głębokie życie kontemplacyjne z apostolską gorliwością.

katolicka kretynizacja polski 🇵🇱 29.04.2021, 16:15

a kiedy będziemy wspominać św. JPII - opiekuna pedofilów w sutannach?

Po 11 .... 29.04.2021, 15:55

Opiekunkę w epidemii??? A może zamiast się opiekować ... zapobiegać?

Hity kinowe 29.04.2021, 15:48

Oglądaj -Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa 2020 oraz inne filmy i seriale. http://zobaczy.pl/ =========================== Jedyny VOD gdzie płacisz raz i masz dożywotni dostęp, Wystarczy założyć konto oraz je aktywować i juz ogladasz.

Polecane

Czytaj dalej