Sakiewicz: Blinken pomylił adresy. Niemcy, nie Polacy, powinni płacić Żydom

jeden pomylił a dziennikarz ze szmatławca zapomniał o chlubnej przeszłości tatusia w TPPR

Blinken nie pomylił adresu żydostwo z USRAEL uznało że nadszedł czas, na wyegzekwowanie kasy i będą to robić opanowali media w USRAELU, mają władzę i nikt im jak na razie nie podskoczy, mając takich frajerów jak są Polacy, gdzie anty Polska opozycja cieszy się 30 procentowym poparciem gdzie na opozycji prawdziwą władzę sprawuje TVN, gdzie dla opozycji pisze się program , w kraju gdzie Polaków usuwa się od władzy, gdzie na uczelniach produkuje się debili, w zamian za być anty kaczorem i zaliczać wszystko, gdzie policja trzęsie portkami, przed kodomitami, gdzie Kramek może do woli pluć i otwarcie nawoływać do majdanu i tak można bez końca mnożyć przykłady, i zadać pytanie czy to wina PiSu, PIS przez okres dekady a nawet dwu nie zmieni i nie wyuczy tożsamości i nie stworzy nowych kadr nauczycieli, akademickich i tych dla szkół podstawowych i średnich, potrzebna jest i odwaga i poparcie społeczne a tego poparcia nie ma Polacy dalej dążą do utraty suwerenności i poddaństwa, żadne programy społeczne nie dają przewagi i nie przyczyniają się do zdobywanie głosów.

"Według danych Biura Paszportów MSW w marcu 1968 r. złożyło wnioski tylko 66 osób, w kwietniu było ich już 134, w maju 224, zaś w lipcu 577. Decyzje odmowne dostało w 1968 r. zaledwie 26 osób. W tymże roku wyjechało z Polski, deklarując emigrację do Izraela, 3437 osób. Punkt szczytowy wyjazdów nastąpił w 1969 r., gdy wyjechało 7674 osób. Oficjalne zakończenie akcji wyjazdów jesienią 1969 r., spowodowała, że liczba emigrujących w 1970 r. spadła do 698 osób. W 1971 r. emigracja ponownie wzrasta (do 1118 osób), gdyż oprócz ogólnego zelżenia restrykcji wyjazdowych, upłynął tak zwany „okres karencyjny” dla osób, którym wcześniej odmówiono zgody z powodu dostępu do tajemnic państwowych, służby wojskowej itp. W następnych latach skala wyjazdów była nieporównanie niższa (do 1975r. wyjechały 853 osoby). Tylko mniejszość pomarcowych emigrantów trafiła w rzeczywistości do Izraela. W 1968 r. przybyło tam 1349 osób, w 1969 r. – 1735 osób. Emigrację pomarcową najliczniej reprezentowali inżynierowie, lekarze, osoby z wykształceniem ekonomicznym i humanistycznym. Do jesieni 1969 r. podania o zgodę na wyjazd złożyło blisko 500 wykładowców i naukowców-badaczy, w tym wybitne i znane postaci nauki. Wśród emigrantów było także 200 dziennikarzy i redaktorów, ponad 60 pracowników radia i telewizji, blisko 100 muzyków, aktorów i plastyków (w tym 23 aktorów i reżyserów Teatru Żydowskiego z jego dyrektorką, słynną Idą Kamińską na czele) oraz 26 filmowców. Sporą liczbę emigrantów stanowili urzędnicy centralnej administracji państwowej – 520 osób. Spośród 998 emigrantów-rencistów aż 204 otrzymywało przed wyjazdem renty specjalne za szczególne zasługi dla PRL. Nie ma dwóch takich samych przypadków pomarcowej emigracji, ale każdy z nich cechowało podjęcie trudnej decyzji o wyjeździe. Pozostawiało się dom, przyjaciół i rodzinę, a wybierano nieznany kraj i taką samą przyszłość."

"W. Gomułka ponownie namawiał Żydów do wyjazdu w swym przemówieniu z 19 marca 1968 r. W imieniu kierownictwa partii i swoim mówił: „Tym, którzy uważają Izrael za swoją ojczyznę, gotowi jesteśmy wydać emigracyjne paszporty„, zaś zebrany na sali aktyw partyjny przyjął te słowa z entuzjazmem krzycząc: „Teraz! Już!!!”. Zgodnie z poleceniem partii, Biuro Paszportów MSW ustaliło nowe wytyczne wydawania zgody na wyjazd, wedle, których „nie należało czynić trudności osobom, które podadzą Izrael jako kierunek emigracji i określą swą narodowość jako żydowską„. Podkreślę jednak, iż termin „emigracja do Izraela” oznaczał tylko i wyłącznie zadeklarowanie kierunku i miał mały związek z krajem realnego osiedlenia. Natomiast „narodowość żydowska” nie była ustalana jedynie na podstawie deklaracji, lecz wymagała faktycznego żydowskiego pochodzenia. Kolejnym niezbędnym warunkiem wyjazdu było złożenie wniosku o zezwolenie na zmianę obywatelstwa, czyli de facto zrzeczenie się obywatelstwa PRL. W rezultacie wyjeżdżający nie byli uznawani za obywateli polskich i nie wydawano im paszportu, lecz tak zwany dokument podróży. Był to dokument specyficzny, gdyż stwierdzał przede wszystkim, kim jest jego posiadacz – „posiadacz niniejszego dokumentu podróży nie jest obywatelem polskim”. Najbardziej skuteczną zachętą do emigracji okazała się decyzja Biura Politycznego z 2 czerwca 1969 r.: „Z dniem 1.IX.br. zakończyć akcję wyjazdów emigracyjnych do Izraela. […] wyjazdy do Izraela po tym terminie będą załatwiane zgodnie z ogólnie obowiązującymi zasadami stosowanymi przy wyjazdach do krajów kapitalistycznych„. Kiedy potencjalni emigranci podjęli decyzję o wyjeździe, należało wypełnić parostronicowy kwestionariusz paszportowy, złożyć podanie do Rady Państwa z prośbą o zgodę na zamianę obywatelstwa, wnieść niebagatelną opłatę skarbową (5000 zł.), uzyskać w ambasadzie holenderskiej (reprezentującej interesy Izraela) promesę wizy izraelskiej i złożyć obietnicę pokrycia kosztów podróży, przedłożyć zaświadczenie o niezaleganiu z podatkami, a w szczególnych wypadkach także zgodę władz wojskowych i potwierdzenia zrzeczenia się mieszkania. Po uzyskaniu zgody władz następował okres nerwowych przygotowań do wyjazdu – dokument podróży wymagał wyjazdu z Polski w ciągu miesiąca. Emigranci wyprzedawali lub rozdawali wszystko to, czego nie mogli zabrać ze sobą. To, co władze zezwalały wywieźć, pakowano w skrzynie i wpisywano na listy urzędu celnego. Odprawy celne były wyjątkowo upokarzające i bogate w szykany. Ostatnim dźwiękiem emigracji było pożegnanie z pozostającą rodziną i przyjaciółmi. Miejscem symbolem stał się Dworzec Gdański w Warszawie. To był dla emigrantów ostatni obraz Polski, moment, który najsilniej odcisnął się w ich świadomości."

"Jak pozbyto się Żydów w 1968 roku W powojennej Polsce po raz pierwszy na emigrację Żydów do Izraela zezwolono w latach 1949-1950. Wyjechało wtedy blisko 30.000 polskich Żydów. Kolejna fala emigracji żydowskiej z Polski rozpoczęła się w 1956 r., kilka miesięcy przed „Październikiem” i powrotem do władzy Władysława Gomułki, Polskę opuściło wtedy ponad 47.000 Żydów. W latach 60-tych ogólna polityka migracyjna działała na zasadach restrykcji, tym niemniej podania o zgodę na wyjazd do Izraela były traktowane mniej surowo niż do krajów kapitalistycznych (w 1966 r. zgodę na wyjazd do Izraela otrzymało 67% spośród 801 starających się). W latach 1960-1966 wyjeżdżało do Izraela (taki kierunek deklarowało) po kilkaset osób rocznie, w sumie około 4200 osób. W rezultacie, w przededniu wojny sześciodniowej wg informacji Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce (z lipca 1967), w PRL zamieszkiwało ok. 25.000 obywateli polskich, oficjalnie deklarujących narodowość żydowską. Należy także stwierdzić, że wszystkie fale emigracji – niezależnie od innych czynników – były wywołane falami antysemityzmu gwałtownie narastającymi w latach 1945-1946, 1956-1957 i 1967-1968. W dniu 19 czerwca 1967 r. w swym przemówieniu W. Gomułka powiedział: „Nie czyniliśmy przeszkód obywatelom polskim narodowości żydowskiej w przeniesieniu się do Izraela, jeśli tego pragnęli […]. Każdy obywatel Polski powinien mieć tylko jedną ojczyznę – Polskę Ludową„. Takiej zgody na najwyższym szczeblu dawno nie było. Dnia 8 kwietnia 1968 r. Biuro Polityczne wydało polecenie, aby MSW i MSZ opracowały instrukcję w sprawie wyjazdu z Polski obywateli pochodzenia żydowskiego, którzy zgłoszą taką chęć. W trzy dni później, z trybuny Sejmu, premier Cyrankiewicz zachęcał Żydów do wyjazdu w imieniu rządu PRL: „Wśród obywateli polskich narodowości żydowskiej znajduje się pewna liczba osób o przekonaniach nacjonalistycznych, syjonistycznych, a zatem proizraelskich. Ci ludzie w obecnych warunkach politycznych, stworzonych przez państwo Izrael, znaleźli się w rozterce. […] Nie jest bowiem możliwa lojalność wobec socjalistycznej Polski i imperialistycznego Izraela jednocześnie. Tu trzeba dokonać wyboru i wyciągnąć zeń właściwe konsekwencje. Kto te konsekwencje w postaci emigracji wyciągnąć pragnie, ten nie natrafi na żadne przeszkody„.

jak tam puszcza.tv panie sakiewka? 7 baniek się przytuliło złodzieju?

Relacje naocznych świadków Żydów i podane niektóre obszerne źródła takie jak np. Archiwum Ringelbluma z getta w Warszawie i inne : http://blogmedia24.pl/node/63747

Alle Juden auf Europa - Raus!

Nikt nie powinien płacić gdyż nikt do swojego kraju ich nie zapraszał . Stracili to co nagrabili w danym kraju to ich problem a nie czyjkolwiek .

Może żydowska "Żagiew" ?

Rolnik Jan Witkoś z Chotla ukrywał w swoim gospodarstwie rodzinę Żydów (rodzice z synem i córką). 24 marca 1943 r. przyjechali do Chotla Niemcy na rewizje i znaleźli w stodole ukrywającego się tam Żyda z jego żoną i synem. Żydówkę zastrzelili ,a syn wydał im Witkosia u którego Niemcy znaleźli córkę Żydów. Niemcy zabili tych Żydów i Witkosia też...

Bardzo prosze , niech ktos przedstawi chociaz jedna organizacja konspiracijna Zydowska , ktora ratowala Polakow . Jedna .

Sowieci w Teheranie przedstawili swoje stanowisko ze utrzymuja granice z Maja 1941.

Znam Lubartow ale nie znam Pana Dawida Klajnbrota z Lubartowa . Wyjatek potwierdza moje slowa .

a nasz ...Rothschield to co ... jakie wojny zorganizowal swiatowe ... i w Jauta tez jego plan ... szalom jaro

... a co w Niemczech jest niemieckie ... kibuc plantacji zielono-czerwonych burakow i uprawa dzikiego walenia ... hehe szalom jaro

W Lodzi Pan Chaim Rumkowski kazal Zydom oddac swoje dzieci .

Dawid Klajnbrot z Lubartowa. Może wypiərdalać. Zatopiony.

Czy dobrze się mydliło ?

Podaj chociaz jednego Zyda , ktory uratowal nawet jednego Polaka . Jednego .

Niemcy podpisali Traktat Ribbentrop Molotow w Sierpniu 1939 , to sowieci tez ponosza wine .

Tak nazizm powodował zbydlęcenie ludzi. Poloch też pił, kradł i szmalcował.

może zaczekajmy na nowego żydka nowego blinka ,jak przyjdzie nowy usapisdent to na pewno bedzie miał jakiegoś blinka ,może lepszego?

Pan Jezus w Orędziach Ostrzeżenie przestrzegał przed TRUJĄCYMI szczepieniami i je przepowiedział 17.06.2012r. tak samo jak przepowiedział obalenie Benedykta XVI i ustanowienie Fałszywego Proroka ........... ,,Moja droga umiłowana córko, plany masońskich grup przejęcia światowych walut są coraz bliższe ukończenia. Ich nikczemne plany obejmują również nowe globalne szczepienia, które spowodują choroby na całym świecie, wywołujące cierpienia na skalę nie widzianą nigdy wcześniej. Unikajcie takiego nagle ogłoszonego globalnego szczepienia ponieważ będzie was ono ZABIJAĆ.......''

Jakieś wyliczenia jesteś w stanie przedstawić, czy to "bardziej" to tak bardziej z sufitu wzięte?

tak, to były staare zapasyy srodków czystosci

Czy Niemcy płacili im mydłem ?

Nikt bardziej nie pomagał hitlerowcom w masowym mordowaniu Żydów jak Żydzi z Judenratów i Policji Żydowskiej w Gettach wysyłający swoich rodaków do wagonów kolejowych które wiozły ich prosto do komór gazowych i krematoriów niemieckich Obozów Koncentracyjnych.

Bo Izrael oprócz gotówki dostawał też towary, w tym uzbrojenie.

To ile tam wyszło za sztukę ?

Należy zerwać relacje z tymi żydowskimi niewdzięcznikami i oszustami. Towary 729 bojkotować! Stop z wydawaniem paszportów dla żydostwa. Niech jadą sobie do Vaterlandu za Odrę, tam ich nauczą rezonu. Koniec z wycieczkami żydowskiej młodzieży do Auchwitz pod ochroną uzbrojonej straży żydowskiej. W Dachau i Gussen też ich przyjmą.

Niemcy już zapłacili. Izrael dostał 800 mln DM od RFN na mocy porozumienia Ben Gurion-Adenauer. W latach 1960.

To Niemcy mordowali! Niemcy i Holendrzy! My Polacy z Jedwabnego i okolic Żydów wyłącznie ratowaliśmy: https://cbj.jhi.pl/documents/744613/1/