Zobacz o czym mówi ZWYKŁE badanie krwi

Nawet osoba całkowicie zdrowa może mieć wyniki morfologii odbiegające od normy. Zależą one bowiem nie tylko od chorób, które chcemy wykryć. Duży wpływ na obraz krwi ma nasza dieta, wypoczynek, a nawet to, w jakim okresie życia jesteśmy. Prawidłowy wynik u dwudziestolatka może być inny niż 60-letniej kobiety. Szczególną uwagę należy zachować przy interpretacji wyników u dzieci od 3. miesiąca do 4. roku życia. W tym okresie liczby poszczególnych komórek krwi znacznie różnią się od średnich dla dzieci starszych i osób dorosłych. Dopiero powyżej 4. roku życia można stosować normy podawane na wydrukach przez laboratoria. Wyniki morfologii zmienia również ciąża – krew kobiety jest wtedy bardziej rozcieńczona (spada wskaźnik hematokrytu), wzrasta jej objętość, spada liczba czerwonych krwinek i stężenie hemoglobiny, wzrasta liczba leukocytów.

Badania krwi: morfologia, czyli z czego się składa krew

• WBC – leukocyty (krwinki białe, białe ciałka). Pełnią funkcję policji, walczą z bakteriami, pasożytami, grzybami. Dzielą się na granulocyty, których jest najwięcej (GRANU), limfocyty (LYMPH) i monocyty (MONO). Każdy rodzaj ma inne zadanie w systemie obronnym człowieka. Jeśli w badaniu podano ich wartości, jest to morfologia z rozmazem, czyli procentowym udziałem krwinek białych.

  Norma: 4000–9000 w milimetrze sześciennym.

  Wartości podwyższone (leukocytoza) nie zawsze są oznaką choroby. Zdarzają się u kobiet w ciąży i połogu, u noworodków, po znacznym wysiłku fizycznym, silnym stresie, przemarznięciu lub silnym nasłonecznieniu. Najczęściej świadczą o stanach zapalnych, zakażeniach bakteryjnych, grzybicach, zatruciach, chorobach wywołanych przez pasożyty, zawałach i ciężkich urazach. Mogą być następstwem ciężkich schorzeń układu krwionośnego, np. w białaczce.

  Wartości obniżone (leukopenia) występują w bardzo ciężkich zakażeniach (np. dur brzuszny), w niektórych zakażeniach wirusowych (odra, różyczka), po naświetlaniach rentgenowskich i chemioterapii nowotworowej lub jako działania uboczne leków (pewnych antybiotyków, środków przeciwreumatycznych, sulfonamidów, piramidonu).

• RBC – erytrocyty (krwinki czerwone, czerwone ciałka). Są przenośnikami tlenu dzięki hemoglobinie. Norma: kobiety 4–5,5 mln w milimetrze sześciennym, mężczyźni 4,5–6 mln.
• HGB – hemoglobina. Wiąże tlen, a krwi nadaje czerwony kolor. Norma: 12–17 g/dl.
• HCT – hematokryt. Oznacza procentową objętość masy krwinek czerwonych w pełnej krwi. Może wskazywać na jej nadmierne zagęszczenie lub rozrzedzenie. Norma: 35–52%.
  Wartości podwyższone tych trzech składników wskazują na choroby serca (m.in. wady wrodzone), przewlekłe choroby płuc, nerek, niektóre nowotwory. Wartości obniżone świadczą o anemii, do której mogą prowadzić rozmaite nieprawidłowości w organizmie. Trzeba wykonać dodatkowe badania.
• MCV, MCH, MCHC – wskaźniki dotyczące krwinek czerwonych. Określona ilość pomaga ustalić przyczynę niedokrwistości (np. wskazuje na anemię lub krwawienie wewnętrzne).
• MCV – średnia objętość krwinki czerwonej. Norma: 82–94 fl (femtolitr, ułamek litra).
• MCH – średnia zawartość hemoglobiny w krwince czerwonej. Norma: 28–36 pg (pikogram, ułamek grama).
• MCHC – średnie stężenie hemoglobiny. Norma: 32–36 g/dl.
• PLT – płytki krwi (trombocyty, krwinki płytkowe). Odgrywają ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi. Norma: 140000–400000 krwinek w milimetrze sześciennym. Wartości podwyższone występują w nowotworowych chorobach szpiku kostnego, rozległych infekcjach, po usunięciu śledziony, niekiedy po porodach. Zbyt duża liczba płytek może prowadzić do zakrzepów naczyniowych (po krwotokach, udarach i operacjach chirurgicznych).Wartości obniżone mogą wystąpić po radio- i chemioterapii, w zakażeniach (odra, dury, mononukleoza), w chorobach śledziony, a także na skutek niedoborów witaminy B12 i kwasu foliowego. Zbyt mała liczba płytek prowadzi do krwawień.

bb/poradnikzdrowie.pl