Kategoria
Sekcja: Lifestyle i obyczaje
Średzki sąd podczas niejawnej rozprawy zdecydował, że chłopiec powinien pozostać w dziadkami. Państwo Łacinowie wnosili o zmianę kuratora sądowego. Ale sąd poszedł dalej - uznając, że dziadkowie dobrze zajmują się wnukiem, uwolnił ich od nadzoru kuratora.
Wbrew powracającym opiniom – niestety także wśród niektórych katolików czy duchownych – że rozwój technologii zapłodnienia in vitro może doprowadzić do zmiany stosunku do niej Kościoła, nie ma takiej możliwości. Niezwykle mocno przypomina o tym biskup Ignacio Carrasco de Paula z Papieskiej Akademii Życia, który zaznacza, że nawet gdyby udało się doprowadzić do sytuacji, w której tylko jeden zarodek byłby powoływany do istnienia, a później transferowany do macicy matki, to i tak Kościół będzie uznawał procedurę za niemoralną i nieakceptowalną.
Przemoc wobec dzieci jest złem. I nie mam wątpliwości, że na to zło trzeba reagować. Problem polega tylko na tym, że powoli przemocą okazuje się każda forma wpływania na dziecko. Klaps już został spenalizowany, a teraz za „przemoc” próbuje się uznać każdą formę zmuszenia dziecka do normalnego zachowania. Mocnym przykładem takiego myślenia jest spot filmowy Rzecznika Praw Dziecka, w którym o obojętność wobec przemocy oskarżani są ludzie, którzy nie zareagowali na sytuację, w której matka ostro, ale jedynie werbalnie, przywołuje dziecko do porządku, ostrzegając je przed możliwymi konsekwencjami.
A najlepszym dowodem na to jest poseł Robert Biedroń, który teraz szykuje się do przyjęcia funkcji sprawozdawcy Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy ds. LGBT. – Nie potwierdzam, że będę kandydował. Potwierdzam jednak, że jestem zainteresowany kandydowaniem – mówi „Rzeczpospolitej” poseł Ruchu Palikota Robert Biedroń. Jak ustaliła „Rz", to on ma największe szanse na objęcie tego stanowiska.
Środa nawet nie udaje, że ma jakąkolwiek słabość do lektur, które kształtowały naszą tożsamość. „... co do lektur, które przekazują narodowe mity i umacniają szkodliwe stereotypy, nie możemy się ich chyba wszystkich wyrzec, są częścią naszego dziedzictwa. Ale trzeba je czytać krytycznie. Sienkiewiczowski "Potop" czy Mickiewiczowski "Pan Tadeusz" nadają się przecież znacznie bardziej do analizy narodowych i płciowych stereotypów niż do nauki nowoczesnego patriotyzmu” - oznajmia Środa.
Mocnym dowodem na to, że niestety, żeby być zwolennikiem aborcji trzeba wykastrować sobie mózg jest tekst Anny Muchy blogerki portalu naTemat.pl pt. „Siedem grzechów prolajferów”. Jego autorka każdym niemal zdaniem pokazuje całkowitą niezdolność do racjonalnego myślenia. I widać to w każdym z siedmiu rzekomych grzechów obrońców życia.
Wywiad w całości jest dość zabawny, bo pisarka w kategoriach odkrycia opowiada o rzeczach dość oczywistych. Ot choćby o tym, że choć sądziła, że małżeństwo nic nie zmieni w jej życiu, to jednak okazało się, że zmieniło wszystko. „Myślałem, że to będzie miejsce, do którego wejdę i zachowam w nim siebie, i że jeśli kiedyś się zdarzy, że będę musiała z niego wyjść, to wyjdę z niego razem z tym swoim ja, które pozostanie nietknięte. Okazało się, że bardzo się myliłam” - opowiada Cusk. „... w momencie, którym zawierasz małżeństwo, przestajesz istnieć. Nie ma jakiegoś ja, jest tylko ta nowa, wspólna tożsamość (…) Stajesz się kimś zupełnie innym. Nieodwracalnie” - dodaje.
Nergal odniósł się do brytyjskich projektów zablokowania dostępu do stron pornograficznych. - To dla mnie jakiś surrealizm, kolejna bzdura i mam nadzieję, że chwilowa fanaberia rządzących. Pornografię lubię i jej potrzebuję. Przyznawanie się do tego publicznie może zrobić ze mnie w oczach niektórych dewianta, ja jednak na pohybel sądzę, że jestem stosunkowo zdrowym człowiekiem. Tak jak zdrowy jest seks i zdrowa jest pornografia. Dewiacją jest ograniczenie. - powiedział Nergal.
Wczoraj był u nas mój, jeszcze z licealnej ławki, przyjaciel. Razem chodziliśmy na pielgrzymki, służyliśmy do mszy świętej, dyskutowaliśmy godzinami i szukaliśmy prawdy. W czasach licealnych spędzaliśmy wiele godzin w tygodniu. Na studiach, choć studiowaliśmy zupełnie co innego, też. On był świadkiem na moim ślubie i jest chrzestnym najstarszej córki. Moja żona była świadkową na ich ślubie...
Informacja ta została podana niedawno przez agencję prasową Zenit, która powoływała się na aninimowe doniesienia z prywatnej audiencji u emerytowanego papieża. Wg agencji, Benedykt XVI miał powiedzieć, że zrezygnował z urzędu biskupa Rzymu, ponieważ „Bóg tego ode mnie chciał”.
W Polsce funkcjonuje 51 okien życia, prawie wszystkie przy żeńskich zgromadzeniach zakonnych. Dotychczas pozostawiono w nich 64 dzieci.
Nie będę ściemniał nie mieliśmy ochoty tracić weekendu na słuchanie o tym, jakie powinno być nasze małżeństwo. Od piętnastu lat jesteśmy razem, i mimo kłótni, nieporozumień i sporów (gdy w domu jest dwoje choleryków nigdy nie jest łatwo) jesteśmy zadowoleni z relacji, jaka nas wiąże. Ale wrocławska rodzina nie odpuszczała. - Musicie tam pojechać... - jęczeli od dwóch lat. A my mieliśmy doskonała wymówkę, że nie da rady, bo z dziećmi nie ma kto zostać. I tak zapewne trwałoby to jeszcze lat kilka, gdyby nie to, że Dolnoślązaki załatwiły nas na cacy, informując, że z dziećmi nie ma problemu, bo oni do nas na weekend przyjadą, by się nimi zająć. Jak powiedzieli, tak zrobili, więc jedyny argument wypadł nam z rąk.
Dlaczego w Dani nie rodzą się już właściwie dzieci z zespołem Downa? Czy to jakieś osiągnięcie medycyny?
I niestety nie jest to przesada. Ostatnie miesiące przynoszą kolejne dowody na potwierdzenie tej tezy. Wczoraj odebrano dzieci matce, u której „podejrzewano” depresję. Nikt jej nie zbadał, a o odebraniu czwórki dzieci zdecydowali urzędnicy. I na nic zdały się zapewnienia o związku dzieci z matką. W innym miejscu zabrano dziecko matce, bo było... za grube, a ją samą uznano za nadopiekuńczą. I to wystarczyło, by dzieci zabrać, bo najwyraźniej urzędnicy uznali, że Dom Dziecka zapewni dziecku wystarczająco mało opieki, by to nie czuło się już rozpieszczone.
Duchowny zwrócił uwagę na niebezpieczeństwo retoryki, jaką posługuje się homoseksualne lobby. – Homoideolodzy homofobem nazywają każdego, kto wypowie choćby jedno zdanie krytyczne na ich temat. Przy okazji przypisują sobie cechy boskie, bo wynoszą się ponad wszelką krytykę, a takie wyniesienie przysługuje tylko Bogu. To nie żadna kategoria psychologiczna, tylko po prostu pałka do bicia krytyków homoideologii – powiedział ks.Oko.
