Autor
Redakcja
Migrated legacy fallback author.
Artykułów: 229466
Zasada „bad news is good news” nie zawsze się sprawdza, a szczególnie nie sprawdza się kiedy się pisze o losie dziennikarzy te newsy przygotowujących. Niestety koniec roku - jeśli chodzi o sytuację ludzi mediów był taki jak cały rok, tylko bardziej - pisze Wiktor świetlik.
Na pierwszy rzut oka to był zły rok dla Kościoła. Wejście antychrześcijańskiej i antykatolickiej siły do parlamentu, wyraźne przesunięcie w lewo całego parlamentu; coraz mocniejsze ataki mediów na Kościół i próba wypierania wierzących katolików z polityki i życia społecznego (czego najlepszym dowodem są poszukiwania członków Opus Dei, którzy rzekomo nie mogą pełnić funkcji publicznych, bo są wierni Watykanowi, a nie Polsce), zapowiedzi likwidacji Funduszu Koscielnego i związane z tym silne eksponowanie wątków finansowych, które niewątpliwie mogą zaszkodzić Kościołowi, o wiele mocniej niż jakiekolwiek skandale obyczajowe – o wszystko trzeba zapisać na koncie strat...
- Mamy już teleskop optyczny, zwierciadlany. Ale planujemy nabyć jeszcze specjalny aparat fotograficzny, aby można było robić zdjęcia ciekawych obiektów astronomicznych. Chcemy też dołożyć filtr do obserwcaji słońca – wylicza przełożony klasztoru o. Krzyszto Hura.
W jego przekonaniu dominacja islamizmu jest faktem, który przejawia się między innymi w wynikach wyborów. Jedyną rzeczą, jaką należałoby zrobić, jest przemiana samego islamizmu. Głównym problemem jest tu sam Mahomet. Zainicjowany przez niego islam od samego początku nie był jedynie religią, ale także systemem politycznym, prawnym i społecznym. Aby to zmienić, trzeba by się odważyć na pytanie, czy ta idea jest jeszcze dzisiaj aktualna, czy też można ustalić nowy typ relacji między islamem a demokracją i prawami człowieka. Tymczasem, jak podkreśla egipski islamolog, dla niemal całego świata arabskiego islam pozostaje ideałem życia społecznego, politycznego i religijnego. Bardzo trudno zmienić to przekonanie – podkreśla ks. Samir.
Ronald Reagan ku rozpaczy medialnych gwiazd i lewicowych polityków, rozbijał w pył swoich oponentów telewizyjnych. I nie robił tego tylko dzięki merytorycznym argumentom, ale również humorem i totalnym luzem, który przyciągał do niego młodzież.
Fascynuje mnie brak mądrości, połączony z ogromną wiedzą i inteligencją, który charakteryzuje część ateistycznie nastawionych uczonych. Wszystkie pytania, które mogłyby wytrącić ich z dogmatycznej, ateistycznej drzemki są przez nich określane mianem „dziecinnych”, a twierdzenia, które dowodzić mogą, że Bóg istnieje są ignorowane.
„W biednej rodzinie z trójką dzieci, gdzie tylko tato ma słabo płatną i niepewną pracę, mama znów zaszła w ciążę. Uznali z mężem, że na czwarte dziecko ich po prostu nie stać, i podjęli decyzję o aborcji. Kobieta zwierzyła się ze swoich planów księdzu. Don Maurizio De Sanctis bez skutku starał się argumentami religijnymi i filozoficznymi przekonać kobietę do urodzenia dziecka. W końcu zapoznał parafian z dramatyczną sytuacją, zwracając się o pomoc. Wierni obiecali pokryć rodzinie wszelkie wydatki związane z wychowywaniem czwartego dziecka. Dzięki otrzymanym gwarancjom ksiądz w Boże Narodzenie mógł powiedzieć w kazaniu: „Przyjmiemy to dzieciątko jak małego Jezusa". Kobieta zrezygnowała z aborcji. Ma urodzić na początku lipca”- czytamy w „Rzeczpospolitej”.
Dwaj dziennikarze gazety, Yu Miyagi oraz Hideyiuki Miura, zbadali najpierw historię odbudowania świątyni buddyjskiej w Minami Sanriku Machi, w prefekturze Miyagi, która całkowicie została zniszczona przez fale tsunami. Tamtejsze władze zwróciły się do społeczeństwa o pomoc. Niebawem ze strony Japońskiego Oddziału Stowarzyszenia Masonów wpłynęła oferta odbudowania tej świątyni w ciągu trzech miesięcy – tak, aby zdążyć na buddyjskie święto zmarłych 15 sierpnia. – Ponieważ była to pilna sprawa, w której liczył się każdy rodzaj pomocy, nie wnikaliśmy za głęboko, od kogo ta pomoc napłynęła – powiedział dziennikarzom przedstawiciel urzędu miejskiego. Masoni zainwestowali w ten projekt ponad 300 tys. dolarów.
Na półkach filmoteki za Spiżową Bramą znaleziono klatki z filmu "Frankenstein" z 1931 roku. Sprawę opisał "L'Osservatore Romano", który przypomniał, że film przez lata był ocenzurowany i dopiero w latach 80-tych pokazano jego pełną wersję.
Abel Ferrara, który mimo wielkich problemów osobistych, często porusza tematy religijne w swoich obrazach („Maria”) zrobił małe arcydziełko. Zobaczcie jak Harvey Keitel nawraca się podczas śledztwa dotyczącego gwałtu na zakonnicy. Styl Tarantino + metafizyka = „Zły porucznik” – pisze Adamski. I chociaż dla katolika brzmi zachęcająco, to jednak film nie zrobił wielkiej furory.
I żeby jeszcze było o co się czepiać. Ale wszystko to problemy wymyślone, niewarte uwagi poważnych polityków czy komentatorów politycznych, niegodne gazetowego miejsca. Ot choćby jakiś problem z listą leków refundowanych, że niby jej nie ma, i że ukazuje się bez vacatio legis... Trudno uznać to za problem rzeczywiście poważny, skoro dzięki takim drobiazgom, jak fakt, że ludzie nie dostaną swoich leków udało się uchronić nas przez rządami Prawa i Sprawiedliwości.
2012 będzie rokiem dosyć ciekawym. Jeżeli nie sprawdzą się przewidywania Majów i nie będziemy potrzebowali super bohatera, który nas uratuje to powinniśmy przeżyć ciekawy okres. Jedno z pewnością się nie zmieni. Mimo nieuniknionego zderzenia ze skałą, kapitan Tusk będzie przekonywał, że jest super a orkiestra medialnych lizusów i celebrytów do końca z wesołymi minami będzie grała nam przeboje mające umilić „piękną katastrofę”.
Z badań CBOS wynika, że wśród słuchaczy toruńskiej rozgłośni jest ok. 2 proc. ludzi młodych (od 18 do 34 roku życia), 7-8 proc. badanych w średnim wieku (35-54 lata), 11 proc. osób starszych (mających 55-64 lata) i 29 proc. najstarszych (w wieku 65 lat i więcej). Ponadto - jak podaje CBOS - z wiekiem wiąże się stan cywilny i status zawodowy - Radia Maryja słucha 29 proc. osób owdowiałych i 22 proc. emerytów, ale tylko 5 proc. kawalerów i panien oraz 3 proc. uczniów i studentów. Badania pokazuję, że słuchaczy rozgłośni jest więcej na wsi niż w miastach; w najmniejszych miastach słucha go 9 proc. mieszkańców, a w największych - 10 proc.
Według Instytutu Pamięci Narodowej w latach 1980-86, jako działacz samorządu studenckiego na ART w Olsztynie Kordan był tajnym współpracownikiem SB. Donosił służbom na kortowskie środowisko naukowe. Współpracę tę kontynuował jako podchorąży w wojsku WSW i posługiwał się pseudonimem ,,Paweł". Profesor Kordan twierdził, że jego oświadczenie lustracyjne jest prawdziwe. ”Historycy pracujący w IPN są rzetelnymi i odpowiedzialnymi ludźmi. Odkrywają historię, niczego nie zmyślają. Poruszając problem pana rektora Kordana w publikacjach Instytutu, oraz na łamach „Debaty”, a także na antenie Radia Olsztyn, od początku nie było wątpliwości, że mamy do czynienia z faktem współpracy Władysława Kordana z komunistycznym aparatem represji. Cieszę się, że prawda zwyciężyła również w sądzie. Głoszę prawdę i będę czynił to nadal”- mówi portalowi fronda.pl Paweł Warot z IPN, który ujawnił przeszłość Kordana.
