Kategoria
Podkategoria: Rosja
Podczas nocnego ostrzału artyleryjskiego wsi Troickoje w pobliżu Ługańska przez rosyjskie wojska hybrydowe na miejscu zginął 13-letni chłopiec oraz jego 39-letni ojciec. 36-letnia matka zmarła parę godzin później w szpitalu. 18-letni brat zmarłego chłopca walczy o życie na oddziale intensywnej terapii.
Po długiej przerwie u wybrzeży Ameryki Północnej znów pojawiły się rosyjskie bombowce strategiczne. Dwa Tu-95 zostały przechwycone przez amerykańskie myśliwce 11 maja w pobliżu Alaski – poinformowało Dowództwo Północne. To nie pierwszy w ostatnich latach taki ruch rosyjskiej armii – ma zdecydowanie polityczny, nie militarny sens, czytamy na łamach Warsaw Institute.
Rosną światowe ceny ropy, a wraz z nimi wpływy do budżetu Rosji. To bardzo dobra wiadomość dla Władimira Putina i rządu na progu nowej kadencji prezydenckiej. Realnie rosyjscy eksporterzy ropy zarabiają dziś o jedną trzecią więcej, niż sześć lat temu. A prognozy są dla Moskwy optymistyczne. Czy to oznacza, że znajdą się jednak środki na realizację ambitnego „majowego dekretu”?, pyta Warsaw Institute.
Są już znane pierwsze efekty wizyty Petera Altmaiera, niemieckiego ministra gospodarki w Moskwie. Niewątpliwie zarówno przyjazd jego, jak i nieco wcześniejszy, szefa dyplomacji Maasa, miały za cel przygotowanie piątkowego spotkanie niemiecko – rosyjskiego na szczycie, czyli spotkania Merkel – Putin w Soczi. I patrząc na to z tego punktu widzenia, Polska, postawiona została w trudnej, jeśli nie beznadziejnej sytuacji.
Na Morzu Śródziemnym stałą służbę będą od teraz pełnić rosyjskie okręty marynarki wojenne, wyposażone w pociski manewrujące Kalibr – zapowiedział dziś Władimir Putin.
Informacja ośrodka SIPRI o drastycznym spadku nakładów na obronę w Rosji wywołała duże poruszenie. Niesłusznie. Po pierwsze, ta redukcja nie jest tak duża, jak pisze szwedzki think tank. Po drugie, nie ma ona większego wpływu na proces modernizacji armii rosyjskiej, a tym bardziej na politykę militarną Moskwy. Po trzecie, zmniejszenie wydatków na obronę nie powinno być w żaden sposób odbierane jako ruch polityczny, ale wyłącznie techniczny, finansowy. O sprawie pisze portal Warsaw Institute.
Rosyjskie ministerstwo obrony zdecydowało o przeniesieniu głównej bazy Flotylli Kaspijskiej z Astrachania na północnym krańcu morza do Kaspijska w Dagestanie, jakieś 400 km na południe. W ten sposób Flotylla znajdzie się bliżej niestabilnego Bliskiego Wschodu. Ma też wzrosnąć liczba oficerów i marynarzy służących we Flotylli. Krok ten wpisuje się szerszą rosyjską strategię stopniowego zwiększania obecności militarnej w pobliżu południowej flanki NATO i ważnego z powodów politycznych i ekonomicznych (ropa i gaz) regionu Lewantu. Przejawem tego było pojawienie się stałej eskadry we wschodniej części Morza Śródziemnego i utrwalenie obecności wojskowej w Syrii (bazy w Tartus i Chmejmim). Przesunięcie Flotylli Kaspijskiej w centralną część akwenu oznacza też wzrost zagrożenia dla projektów energetycznych uznawanych przez Moskwę za konkurencyjne, a łączących lub mających połączyć kaspijskie złoża węglowodorów, czy to od strony Azji Centralnej, czy od strony Azerbejdżanu z Europą. O sprawie p
Sankcje nałożone przez USA na obywateli i firmy z Rosji 6 kwietnia okazały się dużo silniejszym wstrząsem dla rosyjskiej gospodarki niż wszystkie dotychczasowe, od 2014 roku poczynając. Pokazuje to efektywność ustawy CAATSA i tzw. listy Putina. To świadome uderzenie w gospodarkę rosyjską i próba podważenia zaufania oligarchów do reżimu. Pakiet sankcji przyjęty przez administrację USA 6 kwietnia ostatecznie położył kres resztkom istniejących na Kremlu nadziei na ułożenie korzystnych relacji z Donaldem Trumpem. Polityczny i psychologiczny ciężar sankcji wzmocniła – przeprowadzona kilka dni później – operacja wojskowa zachodniej koalicji w Syrii, poprzedzona tweetem Trumpa, w którym po raz pierwszy tak ostro wypowiedział się o Władimirze Putinie, nazywając go współodpowiedzialnym za atak chemiczny w Doumie. Pakiet sankcji z 6 kwietnia i jego pierwsze efekty wskazują, że może to być początek usuwania Rosji z globalnego systemu finansowego, tak jak to było wcześniej z Iranem. To wpłynie neg
Dziś w Niemczech spółka Nord Stream 2 rozpoczęła prace nad budową drugiego dwunitkowego gazociągu z Rosji po dnie Bałtyku równoległego do istniejącego już Nord Stream.
Funkcjonariusze ukraińskich służb specjalnych weszli z nakazem rewizji do kijowskiej siedziby RIA Nowosti Ukraina, ukraińskiej filii rosyjskiej agencji. Rano zaś zatrzymano w stolicy Ukrainy współpracownika RIA, Kiryła Wyszynskiego.
W dniu zaprzysiężenia na czwartą kadencję prezydencką Władimir Putin wydał dekret o rozwoju społeczno-gospodarczym Rosji. Wyznaczył w nim rządowi długą listę nadzwyczaj ambitnych celów z wprowadzeniem kraju do ścisłej czołówki gospodarek świata na świecie. Generalnie chodzi o to, że Rosjanom ma się żyć dostatniej, dłużej i zdrowiej. Plan jest nierealny, ale i tak rozliczany z niego będzie nie Putin, a rząd. Jeśli są to zadania niewykonalne, dlaczego prezydent w ogóle je stawia? Pokazuje Rosjanom, że to ich dobro jest najważniejsze, a Zachodowi – że jest gotów zmienić kurs dotychczas bardzo agresywnej polityki zewnętrznej. Ale to wcale nie oznacza zwycięstwa „partii pokoju” (Kudrin, Miedwiediew, oligarchowie) nad „partią wojny” (Sieczin, Szojgu, siłowicy), czytamy na ,,Warsaw Institute''.
Zgodnie z oczekiwaniami nowy rząd Rosji będzie w dużym stopniu wyglądał personalnie, jak stary. Ten sam premier, wielu tych samych ministrów, część wicepremierów również. Choć to właśnie na szczeblu zastępców szefa rządu ma dojść do zmian największych. Generalnie będzie to ekipa jeszcze mocniej niż dotychczas wypełniająca bezpośrednie zlecenia z Kremla – pozycja Dmitrija Miedwiediewa będzie jeszcze słabsza, niż dotąd. Fakt, że w składzie rządu dominuje „stara gwardia” – politycy mający wieloletnie czasem ministerialne doświadczenie – na dodatek nie mająca własnych wielkich ambicji, sugeruje, że ten skład nie dotrwa do końca kadencji prezydenckiej Władimira Putina. Do zmiany dojdzie wcześniej – i już w tym nowym rządzie znajdą się nowi ludzie, spośród których wybrany zostanie najpewniej następca Putina, czytamy na stronie ,,Warsaw Institute''.
W najbliższych dniach będziemy mieli do czynienia w Rosji z prawdziwym festiwalem dyplomatycznym. Jak już pisałem w najbliższych dniach z oficjalną wizytą do Moskwy przyleci niemiecka kanclerz. Niedługo później, przy okazji corocznego Petersburskiego Forum Ekonomicznego Putin będzie miał sposobność rozmawiać z prezydentem Francji oraz premierem Japonii. Dziś też rozpoczyna się kolejna tura rozmów w ramach tzw. formatu z Astany, w trakcie, których będzie się poszukiwać rozwiązania syryjskiej łamigłówki. A w Soczi spotkają się głowy państw wchodzących w skład prorosyjskiej Unii Euroazjatyckiej. I to ostatnie, pozostające nieco w cieniu wydarzenie jest o tyle istotne, że powołana przez Moskwę organizacja przeżywa wyraźny kryzys. A i sami Rosjanie chyba nie do końca wiedzą, czy chcą w jej rozwój inwestować, czy może raczej zabiegać o współpracę gospodarczą z liczącymi się graczami – Japonią czy Unią Europejską.
Według szefa MI5, wydziału brytyjskich służb specjalnych odpowiedzialnych za kontrwywiad i bezpieczeństwo wewnętrzne, Rosja dąży do podkopywania europejskich demokracji i zniszczenia zaufania do Zachodu za pomocą oszczerczych działań i „mgły kłamstw”.
We czwartek przebywał w Moskwie niemiecki minister spraw zagranicznych Heiko Maas. Rosyjscy dziennikarze zauważyli, że odmiennie niźli miało to miejsce w przypadku jego poprzedników, też przecież polityków partii socjaldemokratycznej, nie został on przyjęty przez Władimira Putina, a spotkanie z pełniącym obowiązki Sergiejem Ławrowem (rząd jeszcze nie został zatwierdzony przez Dumę) przebiegało, jak napisał Kommiersant, w „powściągliwej atmosferze”.
