Kategoria
Sekcja: Duchowość i wiara
Skąd taki wniosek? Otóż biskupi przypomnieli, że prawo naturalne jest ważniejsze niż prawo stanowione, a prawo Boże ma większe znaczenie niż prawo ludzkie. Dość to oczywiste dla katolika, ale Bartoś uznał, że to przerażający zamach na demokrację. „Pełne formalne wprowadzenie zasady wyższości prawa bożego nad stanowionym byłoby zamachem na porządek prawny w Polsce” - oznajmia Bartoś.
Mamy kolejną deklarację ze strony Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X na temat kondycji Kościoła.
Ten dokument z pewnością nie jest jakimś gigantycznym przełomem. Nie ma w nim jasnego określenia zbrodni wołyńskiej „ludobójstwem” (co jest prawdą), ale jest przynajmniej przyznanie, że była to czystka etniczna. Jest też mocne potępienie nacjonalizmu i szowinizmu, choć brak doprecyzowania, że akurat za ten szowinizm i nacjonalizm odpowiada strona ukraińska. A mimo to ten dokument jest kolejnym, niewielkim krokiem ku leczeniu ran przeszłości, i upamiętnianiu ofiar, a także bohaterów (a tych także po stronie ukraińskiej nie brakowało). Dopiero na tej podstawie da się budować prawdziwe pojednanie i współpracę.
Poniżej podajemy jej treść.
„Za przykładem abp. Lefebvre’a twierdzimy, że przyczyna poważnych błędów, które niszczą Kościół, tkwi nie w złej interpretacji tekstów soborowych – w „hermeneutyce zerwania”, która miałaby stać w opozycji do „hermeneutyki reformy w ciągłości” – lecz w samych tekstach, a to za sprawą niesłychanego wyboru dokonanego podczas II Soboru Watykańskiego. Wybór ten manifestuje się w jego dokumentach i w jego duchu. W obliczu „świeckiego i bluźnierczego humanizmu”, w obliczu „religii (którą rzeczywiście jest) człowieka, który sam czyni się Bogiem”, Kościół jako wyłączny depozytariusz Objawienia „Boga, który stał się człowiekiem” pragnął zaprezentować swój „nowy humanizm”, mówiąc do współczesnego świata: „my też, bardziej niż ktokolwiek inny, wyznajemy kult człowieka” (Paweł VI, przemówienie na zakończenie soboru, 7 grudnia 1965 r.). Ale to współistnienie kultu Boga i kultu człowieka jest radykalnie przeciwne wierze katolickiej, która uczy nas oddawać najwyższą cześć i pierwszeństwo wyłącznie jed
Kardynał Pell tłumaczy również decyzję papieża o pozostaniu w Domu św. Marty. - Sądzę, że to jest działanie człowieka, który lubi towarzystwo. Mam wrażenie, że to decyzja człowieka, który nie chce być izolowany, i jeśli mogę sobie pozwolić na pewną hipotezę, który nie chce być kontrolowany – podkreśla kardynał Pell.
Sztywni i smutni oraz weseli, ale nie mający pojęcia o chrześcijańskiej radości – takie dwa odmienne domy, w których „mieszkają” dwie kategorie wiernych, wyróżnił Ojciec Święty, nawiązując do Jezusowej przypowieści o budowaniu na piasku i skale.
Słowa arcybiskupa Swiatosława Szewczuka, choć mogły być przełomem, niestety nim nie są. Zwierzchnik ukraińskich grekokatolicków bolesną prawdę o czystkach etnicznych i ludobójstwie na gigantyczną skalę dokonanym przez sąsiadów na sąsiadach, ukrywa pod zgrabnymi formułkami o „walkach zbrojnych”. Ludzie, których rozrywano na strzępy, kobiety w ciąży, którym rozrywano brzuchy, dziewczęta gwałcone przez pijanych chłopów na oczach ich ojców – nie zginęły w walkach zbrojnych, ale na skutek zaplanowanej i przeprowadzonej przez ukraińskich polityków akcji depolonizacyjnej, którą przeprowadzili własnymi rękoma ukraińscy sąsiedzi Polaków. Taka jest prawda o tamtej zbrodni.
- W czerwcu 2001 roku przed beatyfikacyjną mszą świętą w obrządku wschodnim i w obecności półtora miliona wiernych, kardynał Huzar wyznał: "Niektórzy synowie i córki Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, ku naszemu ogromnemu żalowi, świadomie i dobrowolnie wyrządzili krzywdę swoim bliźnim spośród swego narodu czy innych narodów. Za wszystkich nich w Twojej obecności, Ojcze Święty, pragnę w imieniu Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego prosić o przebaczenie Pana Stworzyciela i Ojca nas wszystkich, a także o przebaczenie tych, których w jakiś sposób skrzywdziliśmy my, synowie i córki naszego Kościoła. Żeby już nie ciążyła na nas straszliwa przeszłość i nie utrudniała naszego życia, chętnie przebaczamy tym, którzy w jakiś sposób skrzywdzili również nas". Dokładnie dzisiaj, 27 czerwca, mija dwunasta rocznica, kiedy wypowiedziano te słowa. Dziś, w historycznej cerkwi warszawskiej, w obecności najwyższych władz Państwa Polskiego i hierarchii Kościoła Polskiego, pragniemy odnowić tę pr
- Wszyscy z nas, by istnieć, by stać się kompletnymi, by być dojrzałymi, potrzebujemy poczuć radość ojcostwa: nawet ci z nas, którzy żyją w celibacie - nauczał Biskup Rzymu 26 czerwca.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Papież Franciszek podkreślił ostatnio, że chrześcijanin nie może być antysemitą. Niby Ojciec Święty nie powiedział nic nowego, jednak jego wypowiedź wywołała niemałe kontrowersje. To znaczy, że antysemityzm pośród chrześcijan jest w jakiś sposób tolerowany pod maską judeosceptycyzmu?
Papież chciałby, że bank watykański stał się przykładem wcielania w życie ekonomiczne zasad Ewangelii. W tym celu powołał komisję, która ma zbadać szczegółowo dokumentację instytucji, a także sposoby jej działania. Ich działania, a także dokumenty pomogą Ojcu świętemu w podejmowaniu dalszych działań.
Marta Brzezińska-Waleszczyk: Niebawem na Stadionie Narodowym rekolekcje wygłosi o. John Bashobora z Ugandy. Im bliżej tego spotkania, tym większe ataki na charyzmatycznego duchownego. Skąd taka agresja?
Kard. Tauran: Było to już dziewiętnaste spotkanie tego rodzaju. Ma ono więc długą tradycję. Tym razem zajmowaliśmy się tematem: „Wierzący w obliczu materializmu i sekularyzacji”. Szukaliśmy wspólnego stanowiska w podejściu do tego tematu. Podkreśliliśmy, że życia religijnego nie można odseparować od życia zwyczajnego. Ponieważ wierzący jest też obywatelem, członkiem społeczeństwa. W zwyczajnym życiu istnieje komplementarność aspektów duchowych i materialnych. I właśnie obowiązkiem nas wierzących jest pogodzenie tych dwóch wymiarów. Wyraziliśmy też ubolewanie, że współczesne społeczeństwo, zwłaszcza młode pokolenia, zatraciły swe duchowe korzenie. Trzeba więc się starać, by ludzkość odzyskała życie wewnętrzne. W ubiegłą środę przyjął nas Papież i zachęcił nas, byśmy kontynuowali naszą współpracę. W obecności Franciszka dokonała się też wymiana opinii na temat sytuacji w Syrii. Doszliśmy do zgody, że przemoc narusza świętość ludzkiego życia. I podkreśliliśmy, że instytucje naszych religi
